Το ξεχνάνε. Ότι το ποδόσφαιρο παίζεται με δυο. Ποτέ μ’ έναν. Γι’ αυτό είναι παιχνίδι, όχι αθλητισμός. Και άρα δεν κρίνεται ο ένας χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν ο άλλος. Εκτός κι αν γίνει δεκτό πως η απόδοση της μιας ομάδας, αλλά και το αποτέλεσμα της αναμέτρησης, δεν εξαρτώνται από την άλλην.
Οι φίλαθλοι της ΑΕΚ κέρδισαν τη μάχη της εξέδρας στο γήπεδο της Μπάγερν. Αυτές τις παπαριές διαβάζεις και σαλτάρεις. Δεν κατάλαβα. Πως δεν κατάλαβες; Εκτός από τους ποδοσφαιριστές και οι οπαδοί έδωσαν τον δικό τους αγώνα. Στο φινάλε, για να ξέρουμε τι λέμε, στο champions league δεν προκρίθηκε μονάχα η ομάδα, αλλά και ο κόσμος της που τον εκπροσωπεί περισσότερο η παντοτινή εξέδρα, όχι τόσο οι περαστικοί ποδοσφαιριστές.
Κερδίζει απόψε στο Μόναχο η ΑΕΚ. Δεν μου λέει τίποτα μία τέτοια επιτυχία, μάλιστα εκτός έδρας, σε βάρος της μεγάλης Μπάγερν. Ως άνθρωπος που ασχολούμαι επαγγελματικά και ερωτικά με το ποδόσφαιρο, δεν παραμυθιάζομαι από ένα αποτέλεσμα. Ποτέ.
Εφιαλτική η σκέψη. Τι θα πάθει η ΑΕΚ απόψε στο Μόναχο; Μαύρη μαυρίλα κάθε πρόβλεψη. Στον όμιλο με τρεις ήττες, τις δύο στην Αθήνα, μία ομάδα τελειωμένη στην Ευρώπη. Και από την άλλη ο αντίπαλος έχει το όνομα Μπάγερν. Ποια, λοιπόν, τύχη περιμένει την ΑΕΚ αν λάβουμε υπ’ όψιν την όχι καλή αγωνιστική της κατάσταση, όπως καταγράφηκε στο 0-0 με Παναθηναϊκό.
Στην προπολεμική Ελλάδα το όνομα «Αδριανόπουλος» ήταν το θρυλικό, όχι εκείνο του Ολυμπιακού. Τα πέντε αδέλφια Ανδριανόπουλοι, που ήταν και έξι, και έπαιζαν όλοι μαζί με την ερυθρόλευκη φανέλα, έδωσαν στον Ολυμπιακό την αύρα της ομάδας με τον ανεξήγητο ίσως μαγνητισμό στις λαϊκές μάζες.
Σα σήμερα 6 Νοεμβρίου, το 1960, ο Παναθηναϊκός έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που έλαβε μέρος σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Έπαιξε το πρώτο του ματς στο κύπελλο πρωταθλητριών. Αντίπαλος κάποια Σπαρτάκ Χράντετς της Τσεχοσλοβακίας, που σήμερα μάλλον δεν υπάρχει στο χάρτη.
Επέστρεψε μετά από τέσσερα χρόνια ο Άρης, αλλά όχι για να κάνει σερί ηττών. Με Ολυμπιακό χθες έφτασε τις τέσσερις συνεχείς ήττες και την προσεχή αγωνιστική παίζει στην Ριζούπολη με τον Απόλλωνα. Την ομάδα που δείχνει πλέον να σφίγγει, να δένει και ήδη έβαλε στη σακούλα τον πρώτο βαθμό.
Με γκολάρα ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη 1-0 από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη. Αυτό θες στο ποδόσφαιρο! Μία ζωγραφιά, έναν αριστοτεχνικό συνδυασμό, όπως στη φάση που σκόραρε ο Ολυμπιακός. Δεν γίνεται η δουλειά στο γήπεδο για να δώσει την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη τα πρεζόνια που τα αντιμετωπίζουν ως φανατικούς, ως οργανωμένους. Αυτοί είναι οι εχθροί του ποδοσφαίρου. Κανονικοί εχθροί.
Χωρίς τρεις ποδοσφαιριστές του αντιμετώπισε τον πρωτοπόρο ΠΑΟΚ ο Ατρόμητος το περασμένο Σάββατο (φώτο). Δεν έπαιξε και ο επίσης βασικός Βασιλακάκης, αλλά αυτός ήταν τραυματίας. Οι Χατζηισαίας, Κουλούρης, Γιαννούλης δεν χρησιμοποιήθηκαν διότι είναι δανεικοί από τον ΠΑΟΚ. Όχι, δεν πάει έτσι.
Ήταν η έκφραση του πάθους και της αφοσίωσης στην ομάδα. Της μεγάλης, της απέραντης αγάπης για τον Άρη. Ο άνθρωπος που «ζούσε» στο γήπεδο, που το λέγανε Χαριλάου, από το όνομα της συνοικίας. Που κι αυτή πήρε το όνομα από τον επιχειρηματία Χαρίλαο.