Ίσως είναι ο μεγαλύτερος αθλητής στην Ιστορία των ολυμπιακών αγώνων. Λέμε «ίσως» διότι δεν είναι δυνατή η μέτρηση, όπως και η σύγκριση, μάλιστα αθλητών διαφορετικών εποχών, αλλά και διαφορετικών αθλημάτων. Ο ινδιάνος Τζαίημς Φράνσις Θορπ, ο γνωστός Τζίμυ Θορπ, ήταν ο Αθλητής, με άλφα κεφαλαίο. Σε όποιο αγώνισμα θες, σε όποιο άθλημα.
Περίπτωση κι αυτή του Τάκη Λεμονή. Ο τυχερός. Ένας πρώην ποδοσφαιριστής χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο στην καριέρα του, μόλις δύο φορές διεθνής στα 23 του χρόνια παρ΄ ό,τι φορούσε τη φανέλα του Ολυμπιακού, κλήθηκε πάλι να αναλάβει τον πρωταθλητή. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει σε κανέναν άλλον ''στρατιώτη ομάδας'', ούτε στον Παναθηναϊκό, ούτε στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ.
Αυτή τη χρονιά ο Άρης ξεκίνησε καβάλα σ’ ένα αεροπλάνο για να πετάξει από μια ήπειρο σε μια άλλη. Να κάνει το άλμα και να ξαναβρεθεί στο μεγάλο πρωτάθλημα. Εκεί που τον θέλει η προϊστορία του.
Δεν το χάνει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Όπως και να τα βάλεις κάτω, είναι απίθανο να μην τερματίσει πρώτος για έβδομη φορά σερί ο πρωταθλητής επί μεγαλομετόχου Μαρινάκη. Όσο ανάποδα να κάτσουν τα αποτελέσματα στα τελευταία πέντε παιχνίδια, δεν υπάρχει ομάδα να απειλήσει τον Ολυμπιακό.
Είδες το ποδόσφαιρο! Ποιος θα ήξερε τον ομογενή Ιβάν Σαββίδη αν δεν είχε μπερδευτεί με τον ΠΑΟΚ. Ο μεγαλομέτοχός του κάθε μέρα κυριαρχεί στα μήντια και ο ίδιος δεν ομιλεί ως επιχειραματίας, αλλά ως αρχηγός κόμματος, ως μητροπολίτης Θεσσαλονίκης το λιγώτερο.
Βρέθηκα από σπόντα σε γήπεδο μπάσκετ. Κορίτσια έκαναν προπόνηση. Τι ήταν αυτό, ρε; Μονάχα μια μετρούσε. Λέω σα γυναίκα, όχι μπασκετμπωλίστρια. Πραγματικά σοκαριστικό. Περισσότερες από 20 κοπέλλες, η μια χειρώτερη από την άλλη.
Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι σήμερα το παιχνίδι όπως πριν 50 και 100 χρόνια. Και επειδή το έργο αρέσει, γι αυτό θα συνεχιστούν οι αλλαγές.
Ο εβδομηντάρης φίλος μου με το που βλέπει στην εφημερίδα τη φωτογραφία του Γιάννη Κανάκη, με το μαύρο κοντό παντελονάκι και την κιτρινόμαυρη φανέλα, μαρμαρώνει. Βουβαίνεται. Και νοιώθω μια ζεστή ενέργεια απαλή και τρυφερή να ξυπνάει από το μέσα του. Αμίλητος κι εγώ τον παρατηρώ εξεταστικά. Ρίχνω μια κλεφτή ματιά, ακίνητος, κοκκαλωμένος, μην ενοχλήσω τούτη τη συγκινητική στιγμή της προσωπικής μνήμης του φίλου μου του αεκτζή.
Αν το έλεγες πριν από μία εβδομάδα, ότι ο Λεμονής είναι ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού, θα σου έριχναν ροχάλες κατ’ ευθείαν στη μάπα. Ποιός κανονικός στην πιάτσα να το πίστευε; Ουδείς.
Η πρώτη σκέψη που έκανα ήταν αν υπέφερε. Όλοι θα πεθάνουμε. Και οι μεγάλοι, όπως μεγάλος, πολύ μεγάλος ήταν ο Hendrik Johannes Cruijff. Εντάξει ο θάνατος, τον έχουμε αποδεχθεί, όμως όχι και τον κακό θάνατο. Αυτόν που πριν σε πάρει, σου δίνει πόνο, δυστυχία. Όταν κλήρωσε καρκίνος και στον μίστερ Νο14, λέω το νούμερο της φανέλας του, ο ιπτάμενος Ολλανδός πήρε σειρά. Πέθανε στα 69 του.