ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗΣ Ο ANGEL

Από τα πρόσωπα που γνώρισα στην ζωή μου και μου άρεσε να συζητάω με τις ώρες μαζί του. Κάναμε ελληνικού τύπου κουβέντες. Να μιλάει ο ένας κι ο άλλος να ακούει. Η γοητεία να εισπράττεις τον άλλον. Η ικανοποίηση να γνωρίζεις ότι ο άλλος ενδιαφέρεται για τη δική σου σκέψη.
Αυτός είναι ο διάλογος. Δεν είναι το άδειο μπλα μπλα, να παρλάρει ο ένας και ο άλλος. Διάλογος δεν είναι η πάρλα, δηλαδή ό,τι δεν έχει Λόγο, ούτε γιατί μίλησε μονάχα ένας. Τι αξία έχει ο διάλογος όταν αυτοί που ανοίγουν το στόμα τους αμολάνε ανοησίες, πράγματα περιττά. Διάλογος είναι να μιλάει ένας και ο άλλος με σηκωμένες τις κεραίες του να εισπράξει και να τοποθετεί μέσα του τον λόγο του άλλου.
Το 2017, συγκεκριμένα στις 12 Φεβρουαρίου σα σήμερα, πέθανε στο Ωστιν του Τέξας ο Άνγκελ Σπάσωφ. Ο Βούλγαρος δάσκαλος του αθλητισμού ο οποίος τα τελευταία 30 χρόνια ζούσε στην Αμερική με την γυναίκα του Γκάλια, επίσης Βουλγαρα, και τις δύο ανήλικες κόρες τους.
Μεγάλη ιστορία ο Σπάσωφ. Δεν ήταν απλά του υψηλού, του κορυφαίου παγκόσμια επιπέδου προπονητής. Καταρτισμένο άτομο. Ήξερε πολλά, είχε μάθει πολλά, πάρα πολλά σαν προπονητής, και δεν σταμάτησε να μελετά. Όχι για να γίνει καλύτερος στον τομέα του, στο επάγγελμα του ως προπονητής. Ήταν αιώνιος εραστής της γνώσης. Γευόταν τη λατρεία της γνώσεως.
Γενικός, όχι ειδικός προπονητής ο Άγγελος. Δούλευε μόνο με φθασμένους, με πρωταθλητές και υποψήφιους ολυμπιονίκες, μπασκετμπωλίστες, κολυμβητές, στιβικούς, βαριτζήδες κ. α. Ένας γκουρού της προπονητικής και συνεχώς ψαχνόνταν - στηριζόταν στην έρευνα και την επιστήμη, όχι στα φάρμακα. Τα προγράμματα του Σπάσωφ ήταν προσωπικά στον κάθε αθληταρά που είχε αναλάβει, δεν ήταν κλισέ. Στις ΗΠΑ κατέληξε μετά από μακρά πορεία στην πατρίδα του την Βουλγαρία, την Ευρώπη και την Ασία.
Διαβαστε ακομα:

