ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ, Η ΕΞΕΔΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΕΙΝΗ

Επιστροφή του ποδοσφαίρου το σαββατοκύριακο, μετά την αναγκαία έτσι ή αλλοιώς χαλάρωση, αμέσως μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας στο πρωτάθλημα. Οι γκρίνιες και οι αντιπαλότητες σε επίπεδο προέδρων είναι πράγματα άρρωστα. Να ξέρουμε τι λέμε.

Υπάρχουν οι ομάδες, ναι υπάρχουν, δεν υπάρχουν οι πρόεδροι, οι λεγόμενοι ιδιοκτήτες, οι οποίοι πάντα βρίσκουν λόγο να δηλώσουν έτσι ή αλλοιώς την παρουσία τους. Και τι κάνουν οι γραφικοί αυτοί τύποι; Οι πρόεδροι. Οι ιδιοκτήτες, αυτά τα νούμερα. Πουλάνε ηθική στο όνομα της ομαδάρας τους. Αστεία πράγματα, γραφικά. Μιλάνε για ιδανικά, για αξίες.  

Επιστρέφει η ποδοσφαιρική δράση. Αυτό είναι το ζητούμενο, τίποτα άλλο. Επιστρέφει και η οπαδική μαστούρα. Η οπαδική ζάλη. Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Την έχουμε αποδεχθεί και τουλάχιστον κι αυτό τον αιώνα θα υποστούμε τον άρρωστο οπαδισμό. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Επιστροφή του ποδοσφαίρου. Αρρώστια είναι να βγάλει πάλι άλλος τη σαπίλα του, όλο το πύον κουβαλάει σαν άνθρωπος. Υγεία είναι όταν θα έχει πάλι την ευκαιρία να κάνει την πλάκα του στα φιλαράκια του. Να κερδίσει η ομάδα του και να ειρωνευτεί τον κολλητό του. Να χάσει η ομάδα του και να εισπράξει το χιούμορ της παρέας. Αυτό είναι, ρε. Δεν είναι κάτι άλλο. Όχι στην χολή, στην σύφιλη του συχαμένου.