ΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ

 
Οι μπουκ, δηλαδή οι στοιχηματικές εταιρείες κάνουν μπίζνες. Για την κονόμα τους. Κι αυτό είναι θεμιτό. Δεν πρόκειται για φιλανθρωπικά ιδρύματα. Δεν παίζουν χαβαλέ. Δεν κάνουν παιχνίδι, να δώσουν αποδόσεις σε κάτι απόλυτα, μα απόλυτα σίγουρο. Αν συνέβαινε αυτό, τότε θα είχαν μπατηρίσει. Στην πιο ξεφτύλα απόδοση, στο πιο φτηνιάρικο στοίχημα κι ένα κάρο άσχετοι θα έσπρωχναν τα ρέστα τους. Όλο το κομπόδεμα τους. Ποιος να σνομπάρει το γκραν σίγουρο. Εκείνο που αν δεν βγει, τότε θα γυρίσει ανάποδα ο γλόμπος.
Τι άλλο θέλει ο καθένας παρά το σούπερ ντούπερ στάνταρ. Το αληθινά άσπαστο. Πουλάει το σπίτι του, να μαζέψει όσα μπορεί δεξιά κι αριστερά, και να ποντάρει το πακέτο. Φως φανάρι, η δουλειά ήταν μιλημένη. Μην χάσω την ευκαιρία.
Οι μπουκ κονομάνε διότι δεν βγαίνει το σίγουρο. Ο τζογαδόρος, λοιπόν, πέρα από την ''αρρώστια'' του παίζει μόνο αν το στοίχημα του «δείχνει» κάτι. Μόνο αν ''βλέπει'' κάτι. Μόνο αν το «έχει», ρε, παιδί μου. Δεν λέω, κι αυτό χάνεται. Αλλοίμονο. Και το σίγουρο μπετόν σε ρίχνει έξω. Εκεί που είσαι σίγουρος, πως θα πιεις σούπα, κάτι γίνεται και πάρ' την κάτω η χύτρα.
 Αυτός λέγανε θα βγει πρώτος σκόρερ. Δεν λέγεται τζόγος αυτό. Είναι έρανος υπέρ της φανέλας του μπουκ. Τυφλό πράμα. Χαοτικό. Λεφτά στις μαύρες τρύπες. Σα να περιμένεις να βγει το νούμερο σου στην κλήρωση. Όχι, δεν το παίζεις. Στο φινάλε δεν εξαρτάται από τον ίδιον τον υποψήφιο αρχισκόρερ, πόσα γκολ θα βάλει.
Άγνωστο αν ο παίκτης, ο γκολτζής θα παίξει σ' όλα τα ματς . Η υπόθεση, άλλωστε, δεν είναι προσωπική, στην επαλήθευση του στοιχήματος συμβάλουν και οι συμπαίκτες του, αλλά και οι.. αντίπαλοι.
Τυράκι για το ποντικάκι εκείνο που όμως είναι μάλλον απίθανο να πιαστεί στη φάκα είναι το στοίχημα ''Ποιες οι δύο ομάδες που θα παίξουν στον τελικό''.  Άσε, ρε. Έχει πολύ καρβέλι να φάει η κάθε ομάδα μέχρι τον τελικό. Εδώ δεν ξέρεις με απόλυτη σιγουριά τι θα γίνει σ’ ΕΝΑΝ αγώνα και θα ποντάρεις εκ των προτέρων στην πορεία των αγώνων; Μιλάμε για καταστάσεις βγαλμένες από μυθιστόρημα του Ιαν Φλέμιγκ και τον Τζων Λε Καρέ. Ο τζογαδόρος μοιάζει με τα προβατάκια που έτρεχαν να λάβουν μέρος στη σφαγή του χρηματιστηρίου. Προτιμώ τις προβλέψεις γραμμένες μαντινάδες στα χαρτάκια των ημερολογίων.
Διαβαστε ακομα: