ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Η εθνική πήρε την Γερμανία εκτός έδρας. Για πρώτη φορά. Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Αυτό πθ δεν θα γίνει στις μέρες μας είναι να στσθεροποιηθεί η Ελλάδα στη βιτρίνα της Ευρώπης. Μια νίκη λέει κατι, όχι τίποτα περισσότερο από ένα καλό αποτέλεσμα που χάνεται στις... αποτυχίες της ομάδος. Αυτή νομίζουμε είναι η ουσία. Δεν λέει τίποτα επί της ουσίας να κερδίσεις μια φορά έναν διάσημο και γερό αντίπαλο και στη συνέχεια να ξαναβρεθείς στα ίδια. 

Τέλος πάντων, ναι, πράγματι, σαν μικροί που είμαστε χαρήκαμε για τη νίκη σε βάρος της Γερμανίας ,αλλά δεν είμαστε τύποι που δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε και που πάμε. Ακόμα και το ευρωπαίκό που σηκώσαμε το 2004, δεν βοήθησε να κάνουμε το ένα βήμα παραπέρα. Να ξεφύγουμε από την κακομοιριά. 

Να, οι μεγάλες επιτυχίες της εθνικής ομάδας που αποτελούν επιτυχίες και τίποτα περισσότερο. Δεν βοήθησαν, δηλαδή, να ξεφύγει η εθνική από τα γνωστά μονοπάτια που κυκλοφορεί δεκαετίες τώρα:

*Με Αγγλία στο Ουέμπλεϋ Οκτώβριο του 2024 2-1 με δυο γκολ του Παυλίδη.

* Με Ισπανία  0- 1, πάντα εκτός, Ιούνιο του 2003 και σκόρερ τον Γιαννακόπουλο.

* Με Δανία 1-0 εκτός, Οκτώβριο του 1980, με σκόρερ τον Κούη. Είναι το ματς- αποθέωση του τερματοφύλακα Σαργκάνη.  

Στο ευρώ 2004 στην Πορτογαλία η εθνική κέρδισε 1-0 την Πορτογαλία με γκολ του Χαριστέα. Και για την ίδια διοργάνωση, νίκη 1-0 με γκολ Χαριστεα σε βάρος της Γαλλίας.