Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΒΑΛΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΕΡΓΟ

Δεν μπορώ να διαβάζω, ούτε να ακούω τι κερδίζει ή τι χάνει το ποδόσφαιρο, το ελληνικό, όταν κερδίζουν ή χάνουν ένα ματς οι ελληνικές ομάδες στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Ποιος ασχολείται! Τον χαβά τους, όμως, οι... σχετικοί, συνεχίζουν τη μαλακία τους. Παίζει μια ομάδα, όχι το...ποδόσφαιρο της Ελλάδος ή το πρωτάθλημα της. Είπαμε, όμως, Τον χαβά τους. Σε ποιον απευθύνονται;
Βεβαίως, η ομάδα είναι ελληνική. Και λοιπόν; Ουδείς, οπαδός ή άλλος, κάθε ειδικότητας, ενδιαφέρεται για το... εθνικό ποδόσφαιρο. Τι λέμε;
Δεν καταργείται η οπαδοσύνη. Είναι το άλφα και το ωμέγα του ποδοσφαίρου. Τι να λέμε; Αν δεν υπήρχε η αρρώστια του οπαδού, δεν θα υπήρχε τίποτα. Τι εννοούν, τι υπονοούν; Πως ο γάβρος π.χ. είναι... συνάδελφος του βαζέλου; Μην τρελαθούμε! Είμαι ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ και ποθώ την ήττα του Ολυμπιακού και του Παναθηναίκου. Γιατί; Μα, είναι αντίπαλος μου!!! Πως είναι δυνατόν να σταματήσω να βλέπω αυτό που είναι.
Καταργείται η οπαδοσύνη; Ποτέ! Είναι η αρχή και το τέλος της ποδοσφαιρικής θρησκείας. Δεν είμαι φίλος της μπάλας, του ποδοσφαίρου, είμαι άρρωστος οπαδός της λατρεμένης ομαδάρας μου. Δεν λέω, υπάρχουν και οι οπαδοί που δεν είναι άρρωστοι. Σύμφωνοι. Υπάρχουν. Και γι' αυτούς ισχύει ό,τι λέμε. Δεν βλέπουν, δηλαδή, συναδελφικά τις άλλες ομάδες. Η κουλτούρα τους είναι οπαδική. Τουτέστιν αγαπάνε, πάσχουν για την δομάδα τους.
Διαβαστε ακομα:

