ΜΑΝΟΥΛΑ, ΕΙΜΑΙ ΑΘΩΟΣ...

Λάθος να μιλάνε για... πλάνη δικαστική. Στημένο ήταν το δικαστήριο, διότι έπρεπε να «βρεθεί» ο δράκος, που είχε τρομοκρατήσει ολόκληρη την πόλη και ξεφτύλιζε την ανίκανη να τον συλλάβει αστυνομία. Η εγκληματική δράση του δράκου ξεκίνησε Φεβρουάριο 1959, το 1963 τσακώσανε τον τότε 24χρονο Παγκρατίδη. Απίθανο κάποιος άλλος στη θέση του, να μην... ομολογούσε ότι αυτός είναι ο δράκος. Περισσότερα δεν χρειάζεται να αναφέρει κανείς για το πόσο υπέφερε, πόσο τον βασάνισαν μέχρι να του αποσπάσουν την... ομολογία.

Κατακάθια του υποκόσμου κάτω από την πίεση, πιο σωστά την απειλή της αστυνομίας κατέθεσαν στο δικαστήριο ότι ο Παγκρατίδης είναι ανώμαλος, νεκρόφιλος, μπανιστηρτζής, ομοφυλόφιλος ενεργητικός και παθητικός, ότι από 13 χρονών και για μια φασολάδα πήγαινε με βαρκάρηδες, με τον όποιον. Ναι, ισχύουν όλα αυτά, όμως η απόφαση να τουφεκιστεί βγήκε χωρίς ούτε ένας μάρτυρας να τον «αναγνωρίσει» ως δράκο.

Είναι δυνατόν, είναι ανθρώπινο κάποιος να λέει ψέματα πριν το βέβαιο θάνατό του, πριν τον εκτελέσουν; Απέναντι στο απόσπασμα, στο δάσος του Σέιχ Σού(!), πριν δεχθεί τις σφαίρες στο κορμί του ο Παγκρατίδης αναφώνησε «Μανούλα, είμαι αθώος...».

Την εποχή του... Παγκρατίδη ο κόσμος φοβόταν να κυκλοφορήσει στους δρόμους τις νυχτερινές ώρες. Ιδιαίτερα οι γυναίκες. Αδύνατον να έβγαινε από το σπίτι της π.χ. μια φοιτήτρια. Πόρνες με μπάτσους, που παρίσταναν τα ζευγαράκια, την έστηναν στο δάσος του Σέιχ Σού ελπίζοντας να τους... επιτεθεί ο δράκος και να τον μπαγλαρώσουν.