...ΣΤΑ ΒΥΖΙΑ ΠΟΥ ΒΥΖΑΞΕΣ, ΓΙΕ ΜΟΥ, ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΠΗΓΩ

Γενική απεργία στη Θεσσαλονίκη, το 1936. Στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου. Αιφνιδιαστικά οι χωροφυλάκοι αρχίζουν να πυροβολούν. Δώδεκα νεκροί και κοντά 300 τραυματίες. Την επόμενη μέρα η εφημερίδα του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης προβάλλει πρωτοσέλιδα το γεγονός, με τη φωτογραφία της μάνας που οδύρεται με αστείρευτα δάκρυα πάνω από το νεκρό παιδί της, στην άσφαλτο (φώτο).

ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΧΟΡΔΕΣ ΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗ ΓΝΗΣΙΑ ΜΑΓΚΙΑ

Τραγούδια για νταήδες, κουτσαβάκια, χασίσια, ναργιλέδες και τον λεγόμενο υπόκοσμο. Αυτό ήταν το ρεμπέτικο τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα στην πατρίδα μας. Ούτε εκατό χρόνια πριν. Σα χθες, μόνο που το κοντυνό παρελθόν έχει σκεπαστεί από ένα σωρό πράγματα και μοιάζει ανύπαρκτο.
 

Την χτυπουσε μεχρι να δει αιμα

Την αγαπάμε, την λατρεύουμε, οι ερμηνείες της μας καθηλώνουν, παίζει εκπληκτικό πιάνο και τραγουδάει σπαρακτικά, όμως είμαι σίγουρος πως δεν ξέρουμε τίποτα γι΄ αυτήν την σπουδαία καλλιτέχνιδα. Ούτε για την ζωή, ούτε για τον ψυχισμό της

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ

Ο άπιστος Θωμάς. Έτσι τον αποκαλούν στους αιώνες. Ότι ήταν άπιστος. Ο Ιούδας, άλλος μαθητής αυτός, ήταν ο προδότης. Ο Τομ ο άπιστος. Αυτόν βρήκανε να σπιλώσουν, τον Τόμας, τον πιο αγαπημένο του αποδυτηριάκια από τους δώδεκα. Τον Θωμά, τον πιο πιστό, τον πιο λατρεμένο θαυμαστή, όχι οπαδό, του Χριστού.

Ο ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ ΤΖΑΜΠΑ ΕΙΧΕ ΤΟ... ΧΑΡΕΜΙ

Ο αποδυτηριάκιας έχει γράψει σεντόνι για το χαρέμι, αυτό το άγνωστο πράμα στη Δύση, στο οποίο όλο και περισσότερο πέφτει φως διότι πάντα αποτελεί αντικείμενο έρευνας και μελέτης. Κάπου μου έχει τρυπώσει, λέω για το σεντόνι, δεν το βρίσκω, πού θα μου πάει θα το ξετρυπώσω και ίσως κάποια στιγμή σηκωθεί στο site.

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ

Μυστικός Δείπνος. Όπως κάθε Μεγάλη Πέμπτη, μια μέρα πριν από την Σταύρωση του Χριστού. Το έργο που παίζει κάθε χρόνο. Επαναληπτικά η ίδια παράσταση. Τι έγινε, κατά τας γραφάς, όταν μάζεψε και τους 12 μαθητές του. Κανείς δεν ξέρει. Δεν υπάρχουν πρακτικά, ούτε η μυστική μάζωξη αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη.

ΤΟΥΛΙ ΚΕΝΤΗΜΕΝΟ ΜΕ ΘΑΜΠΟΧΡΥΣΑ ΓΑΡΟΥΦΑΛΑ

Ήταν θεσμός στις εφημερίδες το χρονογράφημα. Κείμενο καθημερινό, συνήθως πρωτοσέλιδο που το υπέγραφαν συγγραφείς. Καταξιωμένοι. Άνθρωποι που γνώριζαν ελληνικά. Που έγραφαν ελληνικά. Εποχή, μέχρι πρόσφατα, σίγουρα μέχρι και τη δεκαετία του '70, όπου οι αναγνώστες διάβαζαν ελληνικά. Μετά; Χέστα. Πλάκωσαν πρώτα τα περιοδικά lifestyle, μετά η ιδιωτική τηλεόραση και χάθηκε η μπάλα.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΟΧΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Αι ιδέαι που εκήρυξεν ο Ιησούς, η απαράμιλλος αυτή βολιδοσκόπησις του εις τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής δια μεσου του ιουδαϊσμού παρέσχεν επίσης και εις του Παύλον (εικόνα) την ώθησιν, την ρεαλιστιστικήν έμπνευσιν επάνω εις την οποία εστήριξεν το εκλεκτικόν και κοσμοπολιτικόν του σύστημα. Του έδωσεν την ζωήν.

ΜΕ ΓΗΠΕΔΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Οι άνθρωποι κι όχι μονάχα στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, όπως π.χ. τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, γουστάρουν να «συναντηθούν» με τον Θεό παρέα μ’ άλλους. Ακαταλαβίστικο για μένα. Η εκκλησία δεν είναι γήπεδο, όπου εκεί πάνε όλοι μαζί.