ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ

Τι είπε ο άνθρωπος! Μήπως δεν είσαι υπερβολικός αν τολμήσεις να ισχυρισθείς, πως τα είπε όλα με μια κουβέντα. Με λίγες μόνο λέξεις, μετρημένες στα δάκτυλα.
Δεν υπάρχει μεγάλος συγγραφέας να μη μίλησε για τον έρωτα. Γι’ αυτό που φέρνει τόσο κοντά, όχι μόνον σωματικά, δύο άτομα. Αυτό που είναι η ίδια ουσία ζωής. Ύπαρξης. Που, στο φινάλε, προκαλεί, δημιουργεί τη συνέχεια, τη διαιώνιση του είδους.
Γκέλα! Το δίποδο θα ζευγάρωνε σωματικά, θα ερχόταν σε σαρκική επαφή, όπως τα ζώα, χωρίς να χρειαζόταν τη συνέργεια του έρωτα. Θα γαμιόντουσαν οι άνθρωποι, όπως τα τετράποδα και χωρίς να ερωτευόντουσαν. Χωρίς συναισθηματισμούς, χωρίς τρυφερότητα.
Επανέρχομαι. Να, η ατάκα του Μαρσέλ Προυστ, που μας έβαλε στην κουβέντα: “Ο έρωτας είναι η κραυγαλέα απόδειξη για το πόσο λίγη σημασία έχει στον άνθρωπο η πραγματικότητα”. (Σε ελεύθερη κι όχι ακαδημαϊκή μετάφραση αποδυτηριάκια).
Τι είπε ο άνθρωπος! Ότι ο έρωτας δεν είναι πραγματικότητα. Κάτι χειροπιαστό. Ότι ο έρωτας είναι το προχωρημένης υψηλής τεχνολογίας διαστημόπλοιο με το οποίο απομακρυνόμαστε από τη γήινη πραγματικότητα. Ότι με τον έρωτα ζούμε το όνειρο, ίσως το ψέμα, που το νιώθουμε αλήθεια.
Μαρσέλ Προύστ, Παριζιάνος. Κορυφαίος μυθιστοριογράφος. Γεννήθηκε Ιούλιο του 1871 από μάνα Εβραία. Άρα είναι Εβραίος. Δεν θα ήταν Εβραίος αν μόνον ο πατέρας του ήταν εβραϊκής καταγωγής και θρησκείας. Έτσι το έχουν οι Εβραίοι.
Λέμε για την μάνα του ευαίσθητου και μοναχικού Μαρσέλ που τόσο την αγαπούσε, τόσο επηρέασε τη ζωή του. Τεράστια μαγκιά που δημοσιοποίησε στην εποχή του ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Πριν από τα 10 του χρόνια άρχισε να υποφέρει από άσθμα, πέθανε 51 χρόνων από πνευμονία.
Το μυθιστόρημα του Γάλλου Μαρσέλ Προυστ “Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο”, 3.200 σελίδες, σε 7 τόμους, έχει γράψει στην αιωνιότητα. Έπος. Λογοτεχνικό έργο μνημειώδες.
Διαβάστε ακόμα: