ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΕΣ ΟΙ ΠΟΡΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

Δεν θα κάνουμε μάθημα εδώ, όμως χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα. Εντάξει, γουστάρουμε να εξιδανικεύουμε την αρχαία Ελλάδα, αλλά ο άνδρας είναι αιώνιος. Και η γυναίκα, αιώνια κι αυτή, γι' αυτό άλλωστε δεν μπορεί ως σύζυγος να καλύπτει όλες τις ανάγκες του αρσενικού, ο οποίος δεν είναι μόνον σύζυγος και πατέρας, αλλά και πουτανιάρης. Πουτανατζής. Και την πουτανιά του ο άνδρας δεν θα την βγάλει στην γυναίκα του, σ' αυτήν με την οποία συζεί και κάνει παιδιά.
Μορφωμένη, λοιπόν, γυναίκα η εταίρα, καλλιεργημένη, με καλούς τρόπους, αλλά μια πόρνη αναβαθμισμένη, ποιοτική. “Πληρωμένη” κι αυτή αφού ο άντρας την αγοράζει, την νοικιάζει, αν την θέλει για παρέα, για συνοδό του, για σύντροφο, για γκόμενα. Με τις λέξεις θα παίξουμε; Ερωμένη, μαιτρέσα, παλλακίδα.
Η εταίρα Ασπασία τακίμιασε με τον Περικλή, διότι μ' αυτόν η εν λόγω πράγματι πνευματώδης αλλά και εξουσιομανής κυρία, εξασφάλιζε και λεφτά, και υψηλές γνωριμίες. Πουτάνα, όμως. Πόρνη ενός ανδρός. Ο οποίος άνδρας επειδή ήταν ο κυβερνήτης του κράτους, δεν κυκλοφορούσε φανερά με την εταίρα του.
Η κορυφαία εταίρα της Ιστορίας είναι η εκ Θηβών Φρύνη. Η σούπερ γκομενάρα. Πανέμορφη, κορμί θανατηφόρο. Μ' αυτήν μοντέλο ο Πραξιτέλης, ο εραστής της έκανε το καλύτερό του άγαλμα, την Αφροδίτης Απίστευτη περιουσία είχε κονομήσει η Φρύνη από το εταιριλήκι.
Οι γκέισες στην Ιαπωνία τι ήτανε; Ένα είδος εταίρας. Εκπαιδευμένες από πιτσιρίκες να έχουν υψηλό επίπεδο συμπεριφοράς στην παρέα με τον άνδρα και να τον ικανοποιούν σεξουαλικά.
Να το κλείσουμε. Οι περισσότερες που έγιναν εταίρες στην Αρχαία Αθήνα προερχόντουσαν από άλλες πόλεις. Ο αφρός, η crème de la crème ήταν ανάρπαστες, ακριβοθώρητες με υπηρέτες και λιμουζίνες, τις άλλες του σωρού τις αντιμετώπιζαν ως σκλάβες. Όπως το λέω. Σκλάβες του σεξ. Κι όμως τις λέγανε εταίρες.
Διαβαστε ακομα:

