Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
15/04/2026
•
Κοντός. Μήπως τον πούμε νάνο, έναν άνδρα με ύψος 1 μ. 53. Κοντός κι άσχημος. Το ένα μάτι του γυάλινο. Τίποτα το ερωτικό, το ελκυστικό επάνω του. Κι όμως, ο Ζαν Πωλ Σατρ αγαπήθηκε, υμνήθηκε, επηρέασε μια γενιά. Γιατί; Ήταν ταλαντούχος. Με τη μια έβρισκε προσκυνητές και οπαδούς σ’ όσα έλεγε και έγραφε.
Μπροστά στη δύναμη του ταλέντου δεν υπάρχει κάτι άλλο να το ανταγωνιστεί. Καμιά προπαγάνδα, όσο οργανωμένη και μελετημένη να ‘ναι αντέχει περισσότερο από κάποιες μέρες, αν δεν την ευλογάνε οι χαρισματικοί. Ο Ζαν Πωλ Σατρ, ο διανοούμενος - παλιάνθρωπος σε χαρακτήρα, άσχετο αυτό - έχει ανάγκη το νέο. Ο κομουνισμός, ο μαοϊσμός, το κίνημα κατά της αποικιοκρατίας, γενικά ό,τι νοείται αριστερά.
Κολοσσός στο πνεύμα ο φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σατρ. Αυτή είναι η αληθινή δικτατορία της πνευματικής ελίτ. Δεν στέκει διάλογος ανάμεσα στον διάσημο γίγαντα της αριστερής σκέψης, τον ογκόλιθο του στοχασμού, και τον όποιον ανώνυμο θαυμαστή του, με προδιάθεση να τον ακολουθήσει.
Ο Σατρ γεννήθηκε Ιούνιο του 1905 και πέθανε από πνευμονικό οίδημα το 1980, σα σήμερα 15 Απριλίου. Αρνήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1964. Αυτός μεσολάβησε για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα Liberation, της οποίας ήταν συνιδρυτής, η πρώτη προκήρυξη της 17 Νοέμβρη, αμέσως μετά το πρώτο της τρομοκρατικό κτύπημα, Δεκέμβριος 1975, τη δολοφονία του σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, του Αμερικανού πράκτορα Ρίτσαρντ Ουέλς.… Από τα κορυφαία κείμενα του 20ου αιώνα είναι ''Το είναι και το μηδέν''. Ρώτησαν τον συγγραφέα που οφείλεται η θερμή υποδοχή που έλαβε εν μέσω της γερμανικής κατοχής ένα έργο τόσο βαθύ και απαιτητικό. Να, τι απάντησε ο Σατρ, ο οποίος δεν έτρεφε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του…
Διαβαστε ακομα:
ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΕΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ