ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ... , ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΕΙΜΩΝΕΣ...

Δεν ισχύει ό,τι ξέραμε. Και όσο πάμε πίσω, στο παρελθόν, τόσο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν χρειάζεται να είσαι μετερ. Από τις είκοσι του Σεπτέμβρη, τέλος του καλοκαιριού. Ποιος το λέει αυτό; Στα χαρτιά είναι γραμμένο. Άρχισε κιόλας να γράφει η επόμενη εποχή του έτους, το φθινόπωρο. Μπα! Σε μια μέρα έγινε η αλλαγή; Από τα κοντομάνικα στα μακρυμάνικα. Και το μαγιώ να το θάψουμε στη ντουλάπα; Και να ‘χουμε έτοιμο το παλτό και την ομπρέλα. Από το φόβο της βροχής, όχι την ομπρέλα να μας προστατεύσει από τον ήλιο.

Μιλάμε σοβαρά; Δεν έφυγε κανένα καλοκαίρι και δεν ήρθε κανένα φθινόπωρο. Τίποτα δεν έρχεται, τίποτα δεν φεύγει. Καύσωνας και τις μέρες του χειμώνα, κρύο και παγωνιά το καλοκαίρι. Παλιομοδίτικοι οι εποχιακοί διαχωρισμοί. Η πιο μεγάλη επιτυχία του ανθρώπου. Κατάφερε να καταργήσει τις εποχές. Να ισοπεδώσει το χρόνο.

Με την τεχνολογία του και σύμφωνα με τις απαιτήσεις της καθημερινότητας του ο άνθρωπος πλέον είναι υπεράνω του χρόνου. Δεν επιτρέπει να του ορίζει τη ζωή ο χρόνος, οι εποχές του χρόνου. Δεν σταματάνε να δουλεύουν οι μηχανές και στα ακραία καιρικά φαινόμενα, και τα καλοκαίρια και τους χειμώνες

ΒΡΗΚΑΝ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΨΑΞΟΥΝ ΠΟΛΥ...