Ο θείος Σαμ ήταν πάντα δημοφιλής στην Ελλάδα. Περισσότερο ίσως και από τον μπάρμπα απ’ την Κορώνη. Αντιπροσώπευε τον «παράγοντα Αμερική»,τον πλούσιο συγγενή που ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τα ανίψια του, άλλοτε με σχέδια Μάρσαλ, άλλοτε με στρατιωτικό υλικό και άλλοτε με ανθρωπιστική βοήθεια.
“Δεν είναι καλή η συμφωνία…” είπε ο Μητσοτάκης για την παραχώρηση του ονόματος “Μακεδονία” στα Σκόπια, από τον Τσίπρα. Τι περισσότερο να πει ο Μητσοτάκης; Αν ήταν πρωθυπουργός, αυτός, αντί του Τσίπρα, θα συμφωνούσε.
Δύο αριθμοί από το Μεσοπρόθεσμο φέρνουν τα πάνω κάτω στους παραδοσιακούς ρόλους του Έλληνα παππού, μεταβιβάζοντας τις πλέον ουσιαστικές αρμοδιότητες του σε άλλα χέρια... Ποιος είναι ο βασικός ρόλος του παππού στα χρόνια της κρίσης; Μοιράζει το υστέρημα του στα άνεργα παιδιά του κι ό,τι μένει το κάνει χαρτζιλίκι για τα εγγόνια του...
Αυξήθηκε ο ΕΝΦΙΑ. Όχι απλά διατηρήθηκε, αλλά φούσκωσε κι άλλο ο φόρος στην ιδιοκτησία ακινήτων. Θα πληρώσουν το κράτος επί κυβέρνησης που είχε καταργήσει προεκλογικά τον ΕΝΦΙΑ, όσοι έχουν διαμέρισμα, οικόπεδο, χωράφι.
Αντώνης Κυριαζής. Δεν λέει κάτι τούτο το όνομα. Πρόκειται για μια κολοσσιαίας αξίας μούρη της νεώτερης ελληνικής Ιστορίας. Γιος του προεστού στο κεφαλοχώρι Βελεστίνο, το λιγομίλητο παιδί με το αθλητικό κορμί, φαρδύ στήθος, δυνατά μπράτσα, σβέρκο γίγαντα, κατσαρά μαλλιά και καστανό μουστάκι. Πέρασε στην Ιστορία των Βαλκανίων με το όνομα Ρήγας Βελεστινλής.
Εξήντα παπόρια και δύο εταιρείες στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης έχει ο Βαγγέλης Μαρινάκης και τον λένε… αντικυβερνητικό. Άγρια μεσάνυχτα έχουν οι άνθρωποι. Για τα εφοπλιστικά του μουστάκια και τα αγιορίτικα γένεια του κάνει το δικό του προσωπικό τζόγο το αφεντικό του Ολυμπιακού. Όχι να ρίξει τον Τσίπρα, όχι να αβαντάρει τον Μητσοτάκη.
Δεν είμαι με τον Ντόναλντ Τραμπ. Ποτέ, άλλωστε, δεν είπα ότι αξίζει καλός λόγος για κάθε πρόεδρο των ΗΠΑ. Δεν είμαι και με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, που έχει ξεσαλώσει από τότε που εκλέχτηκε ο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είμαι με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο διότι κι αυτός κάνει πολιτική όποτε καταφέρεται στον βαψομαλλιά.
Μόλις πριν λίγα χρόνια, το 1984, σα σήμερα 11 Ιουνίου, πέθανε μία από τις πιο σπουδαίες προσωπικότητες της ευρωπαϊκής αριστεράς, κι όμως σήμερα ουδείς ασχολείται μαζί του. Δεν αναφέρεται, δεν μνημονεύεται αυτός που πραγματικά είχε ταράξει τα νερά της εποχής του. Ο ηγέτης του Κομουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο εμπνευστής του περιβόητου “Ιστορικού Συμβιβασμού”.
Στην Ελλάδα έναν αιώνα πριν. Ήττα ταπεινωτική το 1897 και κανένα ενδιαφέρον από τους πολιτικούς να οργανωθεί και να εκσυγχρονιστεί ο στρατός. Το στρατιωτικό κίνημα του Γουδί επιβεβαίωσε ότι είχαν εγκαταλείψει τις ένοπλες δυνάμεις, που στην πραγματικότητα ήταν ιδιοκτησία ανακτορική. Ο Έλληνας αξιωματικός ήταν πιστός στο παλάτι, όχι στην πατρίδα.