ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ Ο ΤΡΑΧΗΛΟΣ...

 
Βάζουν μπροστά τον... λαό. Και πίσω από τον λαό, από το συμφέρον του λαού, κρύβονται εκείνοι που αντιμετωπίζουν τους κυβερνήτες σαν όργανα του... κατεστημένου. Και σαν εχθρό του λαού κάθε εκλεγμένο από τον... λαό.
Είναι η φάρα που μισεί την εξουσία. Όχι ακριβώς τους εκλεγμένους κυβερνήτες, τους οποίους ζηλεύει διότι κυβερνούν νόμιμα χάρη της ψήφου του μαλάκα.
Και λένε ένα καρό μαλακίες. Ο τράχηλος του... λαού δεν σηκώνει τούτο και το άλλο. Μαλακίες. Αποθεώνεται το αίσχος των ανατροπών, δηλαδή η απουσία κοινωνικής πειθαρχίας, και δεν λαμβάνεται υπ' όψιν ότι ο κόσμος είναι κοσμάκης και θα είναι πάντα αναξιόπιστος. 
Αφέλεια το λιγώτερο είναι να θεωρείς τον κόσμο μια ενιαία ολότητα, ένα συμπαγές σύνολο. ομοιογενές. Και στο όνομα ενός ανύπαρκτου μεγέθους να κλάνεις αέρια χωρίς ουσία. Το πιο τίμιο είναι να πεις έτσι γουστάρω τον κοινωνικό άνθρωπο, όπως είναι. 
Διαβαστε ακομα:

ΜΕ ΜΕΙΟΝ ΔΥΟ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟ ΠΑΣΟΚ