Με ποια ομάδα θέλει πραγματικά να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Με ποιους παίκτες, Τατσόπουλο, Γαϊτάνη κι ένα κάρο άλλους περίεργους. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται, για όσους βλέπουν μπάλλα.
Τα μπινελίκια του άκουσε ο αποδυτηριάκιας από μερικές Αρειανάρες όταν προ μηνών φόρα παρτίδα είχε προτείνει να την ρίξουν την ομάδα στην Β’ εθνική. Και να πάει ο Άρης κατ’ ευθείαν στην Γ’ εθνική, αλά ΑΕΚ.
Από τη φάτσα τον κόβεις τον πρόεδρο της ομάδας τι σόϊ πονηρός είναι. Και να μην είναι, από τη στιγμή που εμπλέκεται με το ποδόσφαιρο θα πονηρέψει. Διαφορετικά θα πάει άψαλτος. Θα κρατήσει ένα φεγγάρι. Για να επιβιώσει σημαίνει ότι έγινε της δουλειάς.
Το ντέρμπυ της 3ης θέσης. Αξίζει να το πούμε έτσι το ματς της προσεχούς αγωνιστικής, ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ατρόμητο. Δύο διαφορετικά μεγέθη οι αντίπαλοι.
Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα κραυγαλέα καθρεπτίζεται στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Με μία κουβέντα. Το πρωτάθλημα συνήθως το παίρνει η ομάδα που είναι λιγώτερη κακή.
Εγώ αν ήμουν Μελισσανίδης, βεβαίως θα κύτταζα μπροστά, μόνον μπροστά, όμως δεν θα άφηνα να πάει στο βρόντο το πέρασμα της ΑΕΚ από την γάμα και τη βήτα εθνική. Μιλάμε τώρα για σταυροβελονιές, έτσι; Για υψηλή μαγειρική.
Στέλιος Καζαντζίδης, Μάρθα Βούρτση, Νίκος Ξανθόπουλος, μια ζωή ο ΠΑΟΚ. Οι οπαδοί του, ένας κόσμος ατελείωτος αποκοιμιέται απόλυτα στη μοιρολατρεία που διακονούν δεκαετίες τώρα όλες οι διοικήσεις της ομάδας.
Τον Ολυμπιακό κατά 46% θέλουν για αντίπαλο οι οπαδοί της Μάντσεστερ Γιουναϊτεντ. Φρίκη. Γκάλοπ έκανε η πολύ μεγάλη ομάδα της Αγγλίας, η μέγιστη ίσως για πολλούς παγκόσμια και τι αποδείχθηκε; Η φρίκη! Δηλαδή; Ότι ο οπαδικός κόσμος είτε της Αγγλίας, είτε της Αλβανίας και του Τατζικιστάν είναι ίδιος. Μικρός. Ελάχιστος. Ελαχιστότατος
Η Ελλάδα είναι ίσως η ευρωπαϊκή χώρα η οποία περισσότερο από κάθε άλλη είναι σήμερα διαφορετική σε σύγκριση πριν από έναν αιώνα. Πραγματικά. Αν δεις μία αεροφωτογραφία π.χ. του 1930 της Βιέννης ή, του Λονδίνου, της Στοκχόλμης ή, του Παρισιού δεν θα έχεις να παρατηρήσεις μεγάλες διαφορές.