Τελικά μόνο οι φτωχοί μπορούν να ελπίζουν ότι θα πάρουν κάτι από αυτά που τους υποσχέθηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Η εμμονή των δανειστών να τηρηθούν όλες οι προηγούμενες δεσμεύσεις της χώρας για να φτάσουν οι διαπραγματεύσεις σε συμφωνία.
Πίσω ολοταχώς, όπως σας έχω ενημερώσει ήδη, κάνει η κυβέρνηση στην υλοποίηση των προεκλογικών της δεσμεύσεων. Δύο λέξεις – κλειδιά χρησιμοποίησε ο Γιάνης Βαρουφάκης στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο πλαίσιο του Forum Ambrosetti στο Κόμο. «Πάγωμα» και «καθυστέρηση».
H είδηση μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία αν δεν διευκρινιστεί εγκαίρως. Το να μειώνει μία τράπεζα τα όρια αναλήψεων μέσω enter visa από 1500 σε 800 ευρώ ημερησίως, μπορεί να κρύβει πολλά μέρες που είναι.
Το δεξί χέρι του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη ήταν ένα από τα βαποράκια της Siemens. Λέμε τι αναφέρουν τα χαρτιά. Τα δικόγραφα. Οι εισαγγελείς. Τα στοιχεία για το animal party στις μίζες των εξοπλισμών.
Όχι μόνο 50% αλλά 80% θα πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ αν προκηρυχθούν εκλογές. Αντίπαλος δεν υπάρχει, όχι τόσο λόγω έλλειψης πελατείας, αλλά λόγω έλλειψης ρευστού. Κανένα κόμμα πλην του κυβερνητικού δεν θα μπορέσει να κάνει εκλογικό πρωταθλητισμό.
Η Siemens τα έδινε σε υπουργούς και στα κόμματα. Υπουργοί, δηλαδή, και κόμματα και μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα έπαιρναν. Κανονικά. Κανονικότατα. Και οι πρωθυπουργοί τι κάνανε εκτός από το να κωλοβαράνε;
Κάτι αλλάζει δεν το συζητώ. Αλλά προς το χειρότερο ή το καλύτερο δεν γνωρίζω. Το καλό είναι ότι κάποια επιχείρηση αποφάσισε να δώσει αύξηση στους υπαλλήλους της. Ναι, σωστά διαβάσατε, αύξηση.
Τσάμπα μιλούσαν όσοι μιλούσαν προεκλογικά για παροχολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Σχεδόν όλες οι υποσχέσεις μπήκαν στο πλύσιμο. Έτσι οι παροχές έγιναν απλά βοηθήματα. Παράδειγμα η οικονομική ενίσχυση των χαμηλών στρωμάτων.
Απώλεια ψήφου εμπιστοσύνης, όχι με την κοινοβουλευτική, αλλά την συναισθηματική σημασία, μπορεί να χαρακτηριστεί η άρνηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των βουλευτών της συγκυβέρνησης να συμμορφωθούν με την εντολή του πρωθυπουργού να μην πάρουν βουλευτικά αυτοκίνητα.
Αυτό που κάνουν όσοι βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό είναι πολύ χειρότερο από αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς με την πρώτη ανάγνωση. Δεν είναι μόνο η ζημιά στην οικονομία, αλλά και το σύνδρομο της φυγής που καλλιεργούν.