Τι να πάθω εγώ από τον κορονοϊό, ακόμα και να κολλησω; Τίποτα δεν έχω να φοβάμαι, δεν ανήκω στις ευπαθείς ομάδες, στους γέρους, ούτε τα τριάντα δεν έπιασα ακόμα.
Είμαστε στην αρχή του έργου. Κι όχι μόνο. Κανείς δεν γνωρίζει, δεν είναι σε θέση να χρονομετρήσει σήμερα πόσο θα κρατήσει το μαρτύριο. Η εντελώς απρόβλεπτη καταχνιά τούτων των ημερών. Ναι, δεν το έχουμε ξαναζήσει.
Σοβαρή και μετρημένη κοπέλλα, στο λεωφορείο της γραμμής. Μόνη. Φοιτήτρια, 23 χρονών, στο πτυχίο της. Την μπανίζουν τέσσερα τσογλάνια και με τα μάτια συνεννοούνται.
Οι προχωρημένοι μαλάκες που λέγονται Ευρωπαίοι, για να μην κατηγορηθούν ότι... στερούν τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, έκαναν το κορόιδο στον κορονοϊό.
Μιλάνε οι αριθμοί. Η γλώσσα των αριθμών μιλάει και εύκολο είναι να τη διαβάζει κανείς. Κι όταν μιλάνε, σχεδόν φωνάζουν τα νούμερα, τις κραυγές τους τις ακούνε και οι κουφοί.