Όλα τα αξιοπρεπή μπουρδέλα της πόλης γνωρίζουν τον κύριο Βρασίδα, τον περισσότερο επιθυμητό επισκέπτη τους. Λιγομίλητος, βλοσυρός, αρχοντάνθρωπος ο εργοστασιάρχης έχει τις δικές του προτιμήσεις τις οποίες μετά χαράς ικανοποιεί κάθε κορίτσι της ''δουλειάς''. Επειδή ο κύριος Βρασίδας είναι ανοιχτοχέρης και το σπουδαιότερο καμία πόρνη δεν παραπονέθηκε ποτέ για ό,τι ξεχωριστό απαιτούσε ο εκλεκτός πελάτης.
Κόλυβα. Πρέπει να με συγχωρήσετε, αν δεν πέτυχα την ορθογραφία της λέξης. Ούτε και με ενδιαφέρει αν την γράφω σωστά, αφού ούτε καν μπήκα στον κόπο να την δω ετυμολογικά ή σωστή γραμμένη από κάποιο λεξικό. Η λέξη αυτή, ''κόλυβα'' απλά δεν υπάρχει για μένα. Κι ούτε υπήρξε ποτέ, όταν έθαψα τους γονείς μου, κι όταν ήρθα κοντά στην υποχρεωτική θρησκευτική, δηλαδή δημοσιοϋπαλληλική κατάσταση, που άπαντες πρέπει να συμφωνήσουν.
Πρόβλημα σεξουαλικής επαφής στο ζευγάρι εδώ και οκτώ μήνες. Δεν προλαβαίνει ο 45χρονος σύζυγος να μπει στην 37χρονη μητέρα των τριών παιδιών τους και ''τελειώνει''. Αποφασίζουν να απευθυνθούν σε γιατρό, σε ειδικό. Το πρόβλημα ήταν και των δύο. Ο σύζυγος σε δευτερόλεπτα την καταβρέχει, η σύζυγος έχει ξεχάσει τι είναι οργασμός.
Όταν την καλούσε στην κρεβατοκάμαρά της να κάνουν έρωτα και κάθε σεξουαλική παρεκτροπή που σκαρφιζόταν η κυρία τους, η Ρούλα γνώριζε πως δεν θα σταματούσε να παραμένει η υπηρέτρια του σπιτιού. Την κρατούσε σε απόσταση, όχι ίσα και όμοια της, ακόμα και στα τρελά ερωτικά τους παιχνίδια, έτσι συμπεριφερόταν η κυρία. Και η Ρούλα πήγαινε πάσο, και γιατί οικονομικά ήταν απόλυτα εξαρτημένη από την ενασχόληση της στη βίλα της κυρίας υπουργού, αλλά και της άρεσε πια να δέχεται στο κορμί της τις «περιποιήσεις» της αφεντικίνας.
''Αχ..., αχ..., ω..., ωϊ..., α..., α..., γλυκειά μου Παναγιά...,αχ..., αχ...”. Δεν θυμόταν ποτέ άλλοτε η Μερόπη να αισθανόταν τόσο απογειωμένη στο σεξ. Είναι η πρώτη φορά που απατάει τον σύζυγό της και η δουλειά έγινε στο πατ κιουτ. Στο πρώτο κιόλας τετ-α-τετ με τον γείτονά της, τον αθλητικό συντάκτη που πριν λίγες ημέρες νοίκιασε το διπλανό διαμέρισμα.
Κάποιες στιγμές στη ζωή μας είναι θεϊκές. Αν ρωτήσεις τον άνδρα της ιστορίας μας πότε ένοιωσε την ιερότητα της ύπαρξης του, ότι δεν είσαι ζώο, ένα πλάσμα που δεν έχει κάτι άλλο στη σκέψη εκτός από το να βρει τροφή, να επιβιώσει, και να προστατευτεί, μην τον βλάψει άλλο θηρίο. Να, η απάντησή του.
Οι δυο γυναίκες ολόγυμνες στη μπανιέρα χωμένες, μέσα σε καυτό νερό, η μια απέναντι στην άλλη, τα πόδια τους μπλεγμένα. Οι υδρατμοί στο ελάχιστα φωτισμένο δωμάτιο ζωγραφίζουν μια ψευδαίσθηση από σύννεφα, έχει θαμπώσει κιόλας το τζάμι του μικρού παραθύρου.
Ζήσαμε μια ακόμα Καθαρά Δευτέρα στη ζωή μας. Αλήθεια, γιατί την είπαν «Καθαρά Δευτέρα»; Τι είναι τα Κούλουμα; Γιατί τρώμε θαλασσινά; Γιατί πετάμε χαρταετό; Είναι παραδοσιακά έθιμα όλα αυτά ή θρησκευτικές επιταγές; Δεν έχει εξακριβωθεί πάντως η αρχαία προέλευση αυτής της γιορτής, αλλά με την ονομασία «Κούλουμα» χαρακτηρίζεται ο υπαίθριος πανηγυρισμός της «Καθαρής Δευτέρας».
Ήρθαν η μία απέναντι στην άλλη. Απρόσμενη εντελώς συνάντηση στο Mall. Σακούλες με ψώνια στα χέρια και οι δυο τους. Αμηχανία για κάποια δέκατα. Δεν υπήρξαν ποτέ φίλες, μάλιστα σε κάποια φάση μεταξύ τους έπαιξαν μαύρα σύννεφα. Και να, που τούτη τη στιγμή, εντελώς απρόσμενα, μετά από 14 χρόνια πρόσωπο με πρόσωπο.
Νύχτα δόξας η χθεσινή για τη Βαρβάκειο Αγορά που, όπως κάθε παραμονή Καθαράς Δευτέρας, άνοιξε τις πύλες της την Κυριακή στις 10 το βράδυ και παρέμεινε ανοιχτή ώσπου να μη μείνει κανένα χταπόδι, καμιά γυαλιστερή και κανένα καλαμάρι στις προθήκες των ιχθυεμπόρων.