Το πιο φημισμένο νοσοκομείο του τότε γνωστού κόσμου, αυτό που δεκαετίες τώρα είναι παρατημένο, το Ασκληπιείο της Κω, το ανακάλυψε ένας Έλληνας και το έφερε στο φως ένας Γερμανός το 1902, σα χθες στις 15 Οκτωβρίου.
Όταν πιάνεις το στυλό να γράψεις για τον Όσκαρ Ουάιλντ, κορυφαίο όνομα του παγκόσμιου και διαχρονικού αδελφάτου, αν δεν αισθάνεσαι τον απαιτούμενο σεβασμό, τουλάχιστον οφείλεις να είσαι προσεκτικός σε κάθε σου φράση. Σε κάθε σου λέξη. Μιλάμε για έναν αρχιερέα, το απόλυτο σύμβολο των gay.
Όλοι οι σχετικοί είπαν πως πρόκειται γα το μεγαλύτερο μυαλό που γέννησε η Γαλλία μετά τον πόλεμο. Δεν είμαι ειδικός, άρα δεν συμφωνώ, ούτε διαφωνώ. Όπως επίσης δεν είμαι σε θέση να εκτιμήσω κατά πόσο βοήθησε την ανθρωπότητα η σοφία του, η φιλοσοφία του, οι μελέτες του για την τρέλα, για το σεξ, γι’ αυτό που λέγεται φυλακή ως ίδρυμα, γι’ αυτό που λέγεται τιμωρία, αστυνομία.
Από τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου είχα ανακαλύψει τι μου γούσταρε. Να παίζω μπιλιάρδο και ποδοσφαιράκια στη λέσχη, αλλά και να διαβάζω εξωσχολικά βιβλία. Είχα πιάσει παρτίδες και μ΄ έναν παλαιοπώλη και μου πάσαρε το ένα βιβλίο καλύτερο από το άλλο.
Βολτάρει ο σκύλος στο κτήμα, όχι ακριβώς. Στην πραγματικότητα ψάχνει το χόρτο που χρειάζεται, να το καταπιεί και να κάνει εμετό. Ξέρει με ποιο χόρτο θα κάνει τη δουλειά του. Δεν το του είπανε στο σχολείο, ούτε το υπέδειξε η μάνα του, δεν το διάβασε σε βιβλίο, δεν είδε άλλο σκυλί να επιλέγει το κατάλληλο... εμετικό για να το μιμηθεί. Ο σκύλος, πριν ακόμα γεννηθεί, ξέρει τι ακριβώς θέλει και δεν κάνει λάθος.
Έγραφε ένα μυθιστόρημα ο γκραν σουξέ αλανιάρης συγγραφέας, έπαιρνε την προκαταβολή από τον εκδότη του και το πρώτο που έκανε ήταν φύγει σφαίρα για το Λας Βέγκας. Να παίζει όλα τα λεφτά του, όσα κρατούσε, στην ρουλέτα. Αυτό γούσταρε. Γνωρίζοντας ότι θα χάσει. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει κερδισμένος.
Ο πόλεμος είναι το πρώτο, το κυρίαρχο στοιχείο που χαρακτηρίζει την ανθρώπινη παρουσία στη γη. Ο πόλεμος με όπλα, με στρατούς. Χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια το δίποδο δεν έχει σταματήσει αυτό το ''χόμπυ''. Ατελείωτο το αίμα σε μικρές και μεγάλες μάχες.
Να πω κάτι τρελό, που όμως είναι πραγματικό, δηλαδή έχει σχέση με την πραγματικότητα. Τρελό, κατατρελό, αλλά έχει την αλήθεια του. Πιθανόν, λέω εγώ, να πετύχει ως προπονητής ποδοσφαίρου κάποιος που δεν κλώτσησε μπάλα και να αποτύχει ένας παικταράς. Γίνεται αυτό; Γίνεται. Επειδή άλλο πράμα είναι παίζω στο χορτάρι, άλλο κάθομαι στον πάγκο.
Το μίσος είναι ανθρώπινο συναίσθημα. Και η ζήλια. Δεν είναι εύκολο να αποστασιοποιηθεί από κάποιες γήϊνες αδυναμίες ακόμα και ο ανώτερος πνευματικά άνθρωπος. Ο καλλιεργημένος. Ο έχων φθάσει στα υψηλά επίπεδα και σε θέση να θαυμάσει το μεγάλο, το μεγαλείο.
Το 1204 η θρησκευτική αλητεία της Ευρώπης, σταυροφόρους τους λέγανε, μπουκάρανε στο Βυζάντιο. Πηγαίνανε με την ευχή του Πάπα της Ρώμης να ελευτερώσουνε τους Αγίους Τόπους, δηλαδή να αρπάξουνε και να κάψουνε, και είπανε «Στο δρόμο μας είναι η Κωνσταντινούπολη, ας κάνουμε ένα ζέσταμα εδώ». Και χοντροκονόμησαν οι γενναίοι του Σταυρού απ' ό,τι άρπαξαν στην πλούσια πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.