Ήταν αρχηγός. Καπετάνιος. Αρχιπειρατής. Μη βιαστείς να τον χαρακτηρίσεις κακοποιό. Ήρωας είναι σύμφωνα με την ελληνική Ιστορία και έκανε σουξέ, γκραν σουξέ, μόλις λίγα χρόνια πριν τον ξεσηκωμό του 1821. Δεν βλέπεις την κάθε εποχή με το μάτι που έχεις φτιάξει στα χρόνια τα δικά σου.
Η μέρα που βγαίνουν οι Δροσουλίτες γύρω από το Φραγκοκαστέλο. Στις 18 Μαϊου, ξημερώματα σα σήμερα. Τι είναι οι Δροσουλίτες; Ψάχνουμε τις λέξεις να το βρούμε. Το έχουμε πει. Μιλάνε μόνες τους οι λέξεις. Το πρώτο που θα πεις και θα είσαι μέσα είναι κάτι που έχει σχέση με Δροσιά. Φραγκοκαστέλο; Εύκολο κι αυτό. Ένα κάστρο φράγκικο, δηλαδή ευρωπαϊκό.
Πόσους στρατηλάτες να μετρήσεις τα τελευταία χίλια, δυο χιλιάδες χρόνια. Πόσους φιλόσοφους και εμπνευσμένους πατριάρχες. Καλλιτέχνες και εφευρέτες. Κυβερνήτες. Αθλητές. Ναυάρχους. Τόσους πολλοί είναι στον τομέα τους που πλέον μιλάς για σωρό.
Της Αναλήψεως σήμερα. Γιορτή κινητή, ημερολογιακά ορίζεται από το Πάσχα. Μετά την Ανάσταση του, συγκεκριμένα μετά από 39 μέρες, ο Χριστός την έκανε. Αρκετά, σου λέει. Μέχρι εδώ. Ό,τι έκανα, έκανα. Καιρός να την κοπανήσω, να εξαφανιστώ στους ουρανούς. Έτσι έγινε. Της Αναλήψεως.
Δεν λέει πολλά το όνομα Εμμανουήλ Παπάς. Δεν θα πιάσει το μάτι σου κρεμασμένη στον τοίχο σχολικής αίθουσας τη φωτογραφία του στρατηγού.Ο παλλήκαρος. Η πατριωτάρα. Από τους πρωταγωνιστές του ξεσηκωμού του 1821. Δεν του έλειπε η ψυχή και το νταηλίκι αν τον συγκρίνεις με τις φίρμες της Επανάστασης
Τα πιο σπουδαία παραμύθια δεν τα έγραψε κανένας. Όπως και τους Θεούς, κανένας δεν τους κατασκεύασε. Αμέτρητοι θεοί και δαίμονες, διάβολοι και τέρατα έπαιξαν μπάλα στην αιωνιότητα και ψάξε βρες ποιος τους ανακάλυψε, ποιος τους φαντάστηκε, ποιος τους λανσάρησε. Ο κανένας.
Και ο καλλιτέχνης έχει εξουσία, δεν λέω. Και ο λογοτέχνης, ο συγγραφέας αφού με το έργο του επηρεάζει την κοινωνία. Η εξουσία δεν είναι προνόμιο μονάχα του κυβερνήτη, εκλεγμένου ή με χουντικές διαδικασίες. Έτσι είναι. Παίζουν και οι δημοκρατικές με τις κάλπες διαδικασίες, όπως κι εκείνες οι στρατιωτικές με τα τανκ. Ο δικτάτορας, όμως, όποιον θεωρεί ενοχλητικό τον μαζεύει και τον στέλνει εξορία. Ο ποιητής π.χ. και ο μουσικός δεν μπορεί να φυλακίσει τον... συνάδελφο εξουσιαστή. Αυτή είναι η διαφορά.
Φάτσα ενός τίποτα, καμία έκπληξη αν θα συστηνόταν για βοηθός μαγείρου, μικρέ πιάσε τη μεσαία κουτάλα ή παραγιός καντηλανάφτη, τσακίσου να φέρεις όλη την κούτα με τα κεριά. Κι όμως, ο εν λόγω τίποτας από μάπα και από εμφάνιση σκέτη μισοριξιά πέρασε στην αιωνιότητα ως «Η Φωνή».
Στην εποχή του, και δεν είναι τόσο μακρινή, ήταν σχεδόν άγνωστη η έννοια της οικολογίας. Η προστασία του περιβάλλοντος. Η τροφική αλυσίδα. Επιστήμονας, με ανοικτό μυαλό και τακίμι με στοχαστές, συγγραφείς, καλλιτέχνες. Ακούστηκε περίεργο όταν είπε πώς όλο θα μειώνεται ο αριθμός των ψαριών, έτσι αδίστακτα και χωρίς όρια ψαρεύουν οι επαγγελματίες αλιείς .
Ο αγαπημένος μου. Δεν ανέβηκε ποτέ στο βάθρο, τρίτος ισάξιος και ισοϋψής δεν υπήρχε, και για χρόνια το χρυσό και το αργυρό μετάλλιο το έπαιρναν Αλ Πατσίνο και Ρόμπερ Ντε Νίρο. Ούτε έγινε ποτέ «ζεν πρεμιέ», δεν πέρασε τη φάση των Τζόνυ Ντεπ και του Μπρατ Πητ, Λεονάρντο ντι Κάπριο και Ματ Νταίημον! Όλοι τους παικταράδες αυτοί, ασυναγώνιστοι, με ταλέντο παραπάνω απ' αυτό που απαιτεί η βιομηχανία του σινεμά.