Πεθαίνει ένας ηθοποιός, ακόμα και Β’ εθνικής, και τα μήντια του χαρίζουν χώρο. Ο θάνατος πάντα συγκινεί, προκαλεί το ενδιαφέρον. Έστω κι αν ο μακαρίτης ήταν άγνωστος ηθοποιός, δημοσιογράφος, συγγραφέας, και ο κόσμος για πρώτη φορά άκουγε το όνομά του. Χρειάζεται, λοιπόν, να πεθάνει ο άσημος για να κερδίσει τόση δημόσιότητα όση δεν γνώρισε σε 30-40 χρόνια ζωής.
Δεν είναι κινηματογραφική φαντασία. Είναι πραγματικότητα. Και μοιάζει με κάποιον που κοιμάται του καλού καιρού και υποχρεώνεται να πεταχτεί όρθιος διότι άρχισε να βαράει το ξυπνητήρι.
Διαβάζω σε γνωστό site: “Το «Amerika Square» του Γιάννη Σακαρίδη θα διεκδικήσει τo Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας”. Προς στιγμή τρόμαξα ότι βγήκαν οι υποψηφιότητες... ,αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι οι γνωστές υπερβολές για να τραβήξουμε αναγνώστες. Ποια Oscar, κούκλα μου, από Οκτώβρη μήνα;
Χορτοφαγία. Ένα ακόμα που χωρίζει, έστω διακρίνει σήμερα τους ανθρώπους. Είναι χορτοφάγος, σου λέει. Δηλαδή; Δεν τρώει κρέας. Κανένα κρέας από μοσχάρι, κοτόπουλο, ψάρι. Ό,τι κυκλοφορεί με τέσσερα, ό,τι ακόμα κολυμπάει και πετάει.
Βρέθηκε μετά από εκατό και πλέον χρόνια έρευνας από ομάδα αρχαιολόγων της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας, ο ναός της Θεάς Αρτέμιδας. Επιτέλους οι άνθρωποι δικαιώθηκαν που πίστεψαν ότι κάπου εκεί βρίσκεται, και με πίστη και υπομονή τα κατάφεραν.
Ο άνθρωπος που βρήκε την αιώνια γκόμενά του. Τι ευτυχία! Να έχεις μια μόνιμη ερωμένη που να σε φτιάχνει και όσο περνάνε τα χρόνια τόσο περισσότερο να δένεσαι μαζί της, και τόσο περισσότερο να ανακαλύπτεις τις χάρες της.
Κάποιοι την έχουμε δει από κοντά, εκατομμύρια άνθρωποι την έχουν δει σε φωτογραφίες, σε σκίτσα, σε μπλουζάκια και χρηστικά αντικείμενα. Έχουν περάσει 80 χρόνια από τότε που έγινε- κι όμως δεν την έχουμε βαρεθεί, αλλά και η άτιμη, δεν έχει γεράσει καθόλου.
Τα κομμουνιστικά κόμματα που απέμειναν στον κόσμο είναι σαν ξωκλήσια στο βουνό. Μόνα και αποδυναμωμένα πλέον θυμίζουν μια ιδεολογία που λατρεύτηκε σαν θρησκεία.
Αυτοκτόνησε στα 32 του ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κώστας Καρυωτάκης, που γεννήθηκε σα σήμερα, 30 Οκτωβρίου, το 1896. Δεν ήταν ο μόνος «ερασιθάνατος», εραστής του θανάτου, όπως χαρακτήρισε εκείνους που αυτοκτονούν ο επίσης αυτοκτονήσας μέγιστος ελληνολάτρης Ιωάννης Συκούτρης. Απίστευτα πράγματα έχει γράψει για το μεγαλείο και την καθαρότητα του ελληνισμού ο Περικλής Γιαννόπουλος, που κι αυτός αυτοκτόνησε.
Ξανάρθε άλλη μία 28η Οκτωβρίου και αυτά που έχουμε να πούμε δεν αλλάζουν. Δεν παύει να είναι μία θλιβερή επέτειος. «Γιορτάζουμε» την εμπλοκή μας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μία φάση παραφροσύνης που το ανθρώπινο ον δεν είχε γνωρίσει όμοια της ως τότε. Ξεβρακώσαμε την οπερέττα του ιταλικού φασισμού, που σήμερα η Ιστορία δέχεται ότι αποτέλεσε μία από τις πιο ασυγχώρητες φαρσοκωμωδίες όλων των εποχών.