Νομίζεις ότι ο Ιβάν Σαββίδης δεν έχει δίπλα του έναν γελωτοποιό; Ότι ο Μαρινάκης δεν χρειάζεται κάποιον με ταλέντο να του φέρνει κέφι. Σπάνιο ένας μεγαλοεπιχειρηματίας, που βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο, να κυκλοφορεί χωρίς τον απαραίτητο προσωπικό του αμειβόμενο γελωτοποιό.
Οι Έλληνες κλιπάδες ζητάνε από 3.000 έως και 4.000 ευρώ για ένα «καλό» video clip. Η δουλειά έχει καταντήσει ασύμφορη, γι' αυτό πολλοί καταφεύγουν στην γειτονική Βουλγαρία, όπου γυρίζουν αριστουργήματα με 1.000 ευρώ.
Ελλάδα γαμημένη του 1895, ένα χρόνο πριν από τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες της σύγχρονης εποχής, στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Να μην αγνοούμε από ποιο μαντρί γεννηθήκαμε. Από ποιο πλανήτη της δημοκρατικής ξεφτύλας προερχόμαστε. Το πούστικο παλάτι δεν σταματά ποτέ να συνωμοτεί, να έχει πρώτο λόγο στις πολιτικές εξελίξεις, να θεωρεί υπόδουλο όργανό της κάθε κυβέρνηση.
Σα σήμερα πέθανε ο αθάνατος γκουρού του στοιχήματος που τον είχε εμφανίσει στην Ελλάδα η φυλλάδα το καλοκαίρι του 1993. Έστω ένα γραπτό του αιώνιου φίλου μας, από τα αμέτρητα διαμάντια που είχαν δημοσιευτεί, ας το ξαναθυμηθούμε σήμερα. Διαβάζεις Γιώργο Παρασκευά και ταξιδεύεις σε εποχές αξέχαστες που θα ήθελες κι εσύ ο ίδιος να ζήσεις...
Κατά πολλούς είναι ο πιο όμορφος Έλληνας ηθοποιός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Αντιπροσώπευε τον ανήθικο άντρα, τον άσωτο, τον επιπόλαιο, τον έκφυλο εραστή, τον ακαταμάχητα σέξυ... Μια αντρική εικόνα που έκαψε πολλές καρδιές.
Για γέλια. Για μια ακόμα φορά, οι πιστοί των θεών των αρχαίων Ελλήνων έκαναν το πάρτυ τους στο Λιτόχωρο, το χωριό κάτω από το υψηλότερο βουνό της χώρας μας. Τον Όλυμπο, την κατοικία του Δία και των 12 θεών της προηγούμενης του χριστιανισμού θρησκείας.
Το 1878 είναι μια πολύ σημαδιακή χρονιά για τη γειτονιά μας, για τα Βαλκάνια. Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, όμως κάποια χοντρά, πολύ χοντρά πράγματα αν τα γνωρίζουμε δίνουμε καλύτερες, πιο φωτεινές απαντήσεις σ' όσα συμβαίνουν σήμερα. Πιάνουμε το κουβάρι από την άκρη του νήματος.
Τι είπε ο άνθρωπος! Μήπως δεν είσαι υπερβολικός αν τολμήσεις να ισχυρισθείς, πως τα είπε όλα με μια κουβέντα. Με λίγες μόνο λέξεις, μετρημένες στα δάκτυλα.
Δίνω τη συνέχεια του κειμένου του ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ για τις ταυρομαχίες, που με το θάνατο ενός matador απασχόλησαν μια φορά ακόμα την επικαιρότητα. Τι, όμως, να μας πει η «επικαιρότητα» όπως την υπηρετούν και την «αναδεικνύουν» τα μήντια. Άσε. Διαβάζεις Μπαζίνα και χορταίνεις, είτε γράφει για ταυρομαχία, είτε για ό,τι άλλο. Το μικρόφωνο στον Ηλία...