April Fool’s day. Έτσι λένε την πρωταπριλιά οι μαλάκες οι Άγγλοι. Ημέρα της πλάκας η σημερινή, δηλαδή. Της ανοησίας. Της τρέλας. Ε, δεν είναι ξεφτύλα αυτό; Τη πρώτη ημέρα της χρονιάς να την γελοιοποιείς; Ξέχασα να το πω. Τον μεσαίωνα είχε καθιερωθεί αρχή του έτους, δηλαδή πρωτοχρονιά η πρώτη Απριλίου. Φοβερά πράγματα, κύριε. Μόνον απ’ αυτό και χωρίς να το πας βαθειά το πράμα μπορεί και ο τελευταίος μαλάκας να καταλάβει πόσο για πλάκα τον είχαν τον λαό.
Ντροπή στο BBC Οne που έκανε τέτοια σειρά, τόσο βλακώδη και φτηνιάρικη σειρά κακοποιώντας συγχρόνως την Ελληνική Μυθολογία. Και όσο η Ελλάδα δεν διαμαρτύρεται (τα αρμόδια υπουργεία), τόσο θα συνεχίσουν και θα παρουσιάζουν τέρατα και ανακρίβειες. Τι δουλειά έχει η χαμένη Ατλαντίδα με τον... Μινώταυρο, τον Ιάσωνα, την Μέδουσα, τον Πυθαγόρα και τον Ηρακλή;
Δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, βρίσκεται σε μορφή χειρόγραφου, παρ’ όλα αυτά το εξασφάλισε το Σύγχρονο θέατρο και ο Γρηγόρης Χατζάκης και το κάνουν θεατρική παράσταση που θα την δούμε τον Απρίλιο…
Γράφοντας για την κατάντια του σπιτιού και της συλλογής του Αλέξανδρου Ιόλα, θυμήθηκα κάτι που με εντυπωσίασε όταν βρισκόμουν στην Νέα Υόρκη. Περπατώντας στην περίφημη 5η Λεωφόρο, με το πάρκο αριστερά μου και όλες τις χλιδάτες πολυκατοικίες των εκατομμυριούχων της πόλης δεξιά, ξαφνικά είδα μια μονοκατοικία. Η μοναδική μονοκατοικία ανάμεσα στα πανύψηλα κτίρια. Πέρασα αμέσως απέναντι να δω τι ήταν αυτή η μονοκατοικία.
Κι όμως δεν είναι παραμύθι που το παρακολουθείς στην οθόνη του σινεμά. Μια ιστορία κινηματογραφική φτιαγμένη από συγγραφέα. Είναι η αλήθεια της ζωής του Σπύρου Σκούρα, ο ορισμός του αμερικάνικου ονείρου. Γεννήθηκε σα σήμερα 28 Μαρτίου το 1893 στο Σκουροχώρι της Ηλείας και μέχρι τα 17 του χρόνια που ξενητεύτηκε στην Αμερική, έβοσκε πρόβατα, όπως ο πατέρας του.
Δεν υπάρχει Θεός, είπε και δεν ήταν αυτή μια απλή ατάκα. Ο άνθρωπος, καθηγητής στην Οξφόρδη, της εξελικτικής βιολογίας, μοιάζει με... ιεροκήρυκα που διδάσκει με μαχητικότητα ότι η θρησκεία, η κάθε θρησκεία είναι δύναμη αρνητική, εμπόδιο στον ορθολογισμό και ενάντια στην πρόοδο και στα ατομικά δικαιώματα. Η κουβέντα για τον… ευαγγελιστή του αθεϊσμού Άγγλο Ρίτσαρντ Ντόκινς, ένα σταρ στο είδος του με θαυμαστές και παγκόσμιο ακροατήριο, με την ευκαιρία της γέννησής του, σα σήμερα 26 Μαρτίου, το 1941, στην αποικιοκρατούμενη Κένυα.
Όταν είδα την παράσταση στο Bios, είχα μείνει άναυδος. Είδα την τελειότερη δουλειά της Άντζελας Μπρούσκου, αλλά και την αποκάλυψη που λέγεται Παρθενόπη Μπουζούρη. Μια συγκλονιστική ηθοποιό που απ’ την ώρα που εμφανίζεται σαρώνει τα πάντα: αισθήματα και συναισθήματα
Η Ελλάδα του 2017 τιμά τους ήρωες του 1821. Η τότε Ελλάδα, όμως αγρόν ηγόρασε, τουλάχιστον για ορισμένους από τους ήρωες. Ο Νικηταράς Σταματελόπουλος, ο γνωστός και ως τουρκοφάγος, για παράδειγμα, πέθανε ζητιανεύοντας. Η κυβέρνηση αντί για σύνταξη, του έδωσε άδεια επαίτη. Προηγουμένως ο Νικηταράς είχε συλληφθεί και καταδικαστεί, για να καταλήξει στη φυλακή, όπου αρρώστησε και τυφλώθηκε. Παρόμοια και η τύχη του Οδυσσέα Ανδρούτσου.
Είσαι αξία. Μην περιμένεις να σου πει μπράβο ο λεχρίτης. Ο άξεστος. Ο αστοιχείωτος. Ας είσαι η υπεραξία. Ο μοναδικός. Για τον αγράμματο είσαι και αδιάφορος. Όχι μόνον έχει αδυναμία να σε εκτιμήσει, αλλά και δεν έχεις να του προσφέρεις κάτι. Επειδή ο τίποτας γεννήθηκε για να πεθάνει τίποτας.
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που πρέπει να προσέξω μη με πιάσει παραλήρημα. Για άλλη μια φορά η Κατερίνα Ευαγγελάτου, αυτό το χαρισματικό και ταλαντούχο πλάσμα, «ενορχήστρωσε» μια άρτια θεατρική παράσταση. Οι σκηνοθεσίες της μέχρι στιγμής σε ό,τι έχω δει, πάνε από το πολύ καλό στο τέλειο…