Σήμερα είναι του αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, του μεγαλομάρτυρος. Είχε μαρτυρήσει μεγάλως, γι' αυτό τον λένε μεγαλομάρτυρα. Σήμερα 7 Φεβρουαρίου είναι η ημέρα του στο ημερολόγιο της πίστεως, που το έχει καπαρώσει όλο το χρόνο η θρησκεία.
Έχει πεθάνει από το 1972 ο Μάρκος Βαμβακάρης αλλά μ' αυτόν τον λαϊκό μουσικό, μ' αυτόν τον κουβαλητή του ρεμπέτικου τραγουδιού, ακόμα δεν έχουμε τελειώσει. Βέβαια, κάποιοι δεν έχουν καν αρχίσει, διότι δεν γνωρίζουν τους πολύτιμους λίθους που ξεπετάχτηκαν από το ορυχείο του ελληνισμού του 20ου αιώνα. Μιλάω για άτομα, κάποιους Έλληνες, που επηρέασαν αποφασιστικά, φανερά, κρυφά, ύπουλα, την πολιτιστική μας ταυτότητα.
Μια γυναίκα που γνώρισε πολλά. Κι εσύ, αυτός που ήταν απίθανο να την γνωρίσεις, θα φύγεις απ' αυτόν τον κόσμο με το παράπονο ίσως πως σε κάποιες θεές, κάποιες μάγισσες, γυναίκες ξεχωριστές, δεν έγινες ποτέ, έστω και για μια στιγμή, κομμάτι στην πλούσια σε δράση και περιπέτειες ζωή τους.
Ζυλιέτ Γκρεκό. Η μοιραία.
Γραφιάς ο αποδυτηριάκιας, επόμενο να αισθάνεται πιο κοντά με τον συγγραφέα. Δέχομαι και τον αρχιτέκτονα, και τον γεωπόνο, και τον χημικό, και τον θεολόγο, όμως επικοινωνώ περισσότερο με τον συγγραφέα. Άλλη στιγμή να σου εξομολογηθώ από ποιους, κυρίως Έλληνες, έχει επηρεαστεί κι έχει φορτωθεί ο σκληρός δίσκος του αποδυτηριάκια.
Με το που γίνεται το διάλειμμα και πέφτει η αυλαία στη σκηνή εμφανίζεται στο θέατρο ο εισπράκτορας μ' ένα κηροπήγιο στο χέρι. Να πληρωθεί το εισιτήριο από τους θεατές. Και στις μικροπαύσεις της παράστασης, από τη μία “πράξη” του έργου στην άλλη, γκομενίτσες με πανέρια πουλάνε γλυκά, ρόφημα από γλυκάνισο, πορτοκάλια, ξηρούς καρπούς, ενώ στα θεωρεία σερβίρονται καφές μερακλήδικος και σπέσιαλ παγωτό.
Πιτσιρικάς, το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό ήταν στο Παρίσι, το 1979. Ανάμεσα στα υπόλοιπα που είχα να κάνω ήταν να πάω να δω live τον Bob Marley. Και πήγα, και τον απόλαυσα, και χόρεψα και ήμουν από τους λίγους λευκούς μέσα σε ένα γήπεδο γεμάτο με μαύρους και Τζαμαϊκανούς. Ήταν από τις ωραιότερες συναυλίες της ζωής μου. Μετά από δύο χρόνια πέθανε.
Ο καταραμένος συγγραφέας. Το περισσότερο έργο του είναι αυτοβιογραφικό, βασιζόμενο στις προσωπικές του εμπειρίες από τον εθισμό του στο όπιο, γεγονός που σημάδεψε τα τελευταία 50 χρόνια της ζωής του. Καθοριστική παρουσία της Beat Generation, ήταν ένας avant garde συγγραφέας που επηρέασε τη λαϊκή κουλτούρα αλλά και τη λογοτεχνία.
Ξεχασμένο και τόσο μεγάλο όνομα του ελληνικού τραγουδιού. Τζένη Βάνου. Από τη μια ήταν η Τζένη Βάνου που την είχε κάνει γνωστή ο Μίμης Πλέσσας, την ξεχώρισε σε χορωδία (!!!), και από την άλλη η Νανά Μούσχουρη του Μάνου Χατζηδάκι. Έπόμενο να μιλήσει το μέγεθος.