Όπως πάθαμε εμείς σοκ, έτσι ακριβώς αντέδρασαν και όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες του κόσμου. Η είδηση ότι ο David Bowie, πέθανε από καρκίνο μετά από 18 μήνες που πάλεψε μαζί του, άφησε εμβρόντητους τους πάντες.
Αυτούς τους καλλιτέχνες δεν τους προβάλει η τηλεόραση. Δεν ασχολείται μαζί τους, την στιγμή που όλος ο κόσμος συζητάει γι’ αυτούς και για το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους. Το ήθος, την εργατικότητα και την παρουσία τους στις τέχνες.
Ο αποδυτηριάκιας θα σου πει την πιο μεγάλη κουβέντα για τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, τον μέγα διανοητή του περασμένου αιώνα, τον φιλόσοφο του υπαρξισμού, τον πρωτεργάτη του ξεσηκωμού τον Μάη του 1968 στην Γαλλία, τον θαυμαστή του Στάλιν.
Λίγο πριν πεθάνει τραγουδάει σε συναυλία στην Νότια Καρολίνα. Δίπλα του είναι μια κούπα με νερό. Αυτό που δεν ήπιε, το λίγο νερό, πουλήθηκε σε δημοπρασία μετά το θάνατό με 341 ευρώ. Έτσι το αναφέρω, ένα ακόμα στοιχείο της «αγοραστικής» αξίας που συνεχίζει να μετράει ό,τι έχει σχέση μαζύ του.
Μια σπουδαία ηθοποιός, μια σοβαρή γυναίκα, αρχέγονη μητριαρχική φιγούρα, που με την παρουσία της στα πολιτιστικά μας δρώμενα άφησε το αποτύπωμα της. Κυρίες και Κύριοι η Άννα Συνοδινού δεν είναι πια κοντά μας.
Δεν θα μπορούσε να λείπει και αυτή η λίστα από τις ανασκοπήσεις του 2015. Υπήρξαν παγκόσμια κάποιοι άνθρωποι που έκαναν ή είπαν πράγματα που τους έφεραν στο προσκήνιο και στην παγκόσμια αναγνώριση.
Τα εμβληματικά βιβλία του Στρατή Τσίρκα, συμπλήρωσαν 50 χρόνια ζωής. Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες, η τριλογία με την οποία εισήγαγε τον τολμηρό και πειραματικό μοντερνισμό στο ελληνικό μυθιστόρημα συμπλήρωσαν πενήντα χρόνια από την έκδοσή τους και σίγουρα είναι ένα έργο που σφράγισε τα ελληνικά Γράμματα του 20ού αιώνα.
Επιτέλους φτιάχνουν τον εντελώς κατεστραμμένο ναό του Ασκληπιού, στο νότιο-δυτικό μέρος του βράχου της Ακρόπολης. Κι’ έτσι, το ιερό του Ασκληπιού, ένα μνημείο που μέχρι πριν μερικά χρόνια θεωρούνταν άγνωστο, καθώς σώζονταν μόνο τα θεμέλιά του, θα αποκτήσει μια κάποια μορφή.
Γαμημένος θάνατος. Το λέω έτσι διότι υπάρχουν και θάνατοι που τους γουστάρεις. Χαρίζουν μια υπέρβαση πνευματική, ίσως και ηδονική μαζύ, γιατί όχι και ερωτική, σ' αυτόν που σε λίγα δευτερόλεπτα θα σταματήσει να αναπνέει.