Του ''προοδευτικού χώρου'' ήταν ο Αντώνης Λιβάνης, ο πιο στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως τον κατέγραψε οριστικά η Ιστορία, ο οποίος πέθανε στα 94. Του ''προοδευτικού χώρου''.
Αρχές δεκαετίας του '80, όταν από τη φυλλάδα δεν είχε παραγνωρίσει ακόμα ο κόσμος τον αποδυτηριάκια, πρώτα χρόνια της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Ο αποδυτηριάκιας, λοιπόν, απευθυνόμενος στους δυο μεγάλους αρχηγούς, έγραφε στη στήλη του, στην τελευταία σελίδα:
Το ξέρουμε πια όλοι, αλλά είμαστε ανήμποροι να κάνουμε κάτι. Μας παρακολουθούν, μας έχουν «μαντρωμένους» και φακελωμένους. Όποιος μάλιστα δεν συμφωνεί με τις τακτικές τους, απομονώνεται, φυλακίζεται, καταδιώκεται, δολοφονείται…
Ήταν καλός άνθρωπος, μου είπε κάποιος στον οποίον έχω τυφλή εμπιστοσύνη. Και καθαρός ο Αντώνης Λιβάνης, μου πρόσθεσε απαραίτητα. Δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω την κρίση του για τον μακαρίτη πλέον, άλλοτε ''τον πιο στενό συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου''.
Να το ξαναπούμε ΠΑΣΟΚ το κίνημα μας, λένε κάποιοι κομματοκοπατριώτες. Γιατί; Λες και ξαφνικά αποφάσισαν να αγωνιστούν για το... σοσιαλισμό. ΠΑνελλήνιο ΣΟσιαλιστικό Κίνημα λέγεται η απάτη που σε συνεργασία με τον κομματικό... αντίπαλο, τη ΝΔ, χρεοκόπησαν την Ελλάδα. Ή δεν είναι έτσι;
Από γυριστή στη γυριστή την πάει ο Τσίπρας. Αυτή τη μαλακία λένε για τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος το μόνο που σκέπτεται είναι πότε θα ξαναβρεθεί στο Μέγαρο.
Μόλις 20 λεπτά από την απογείωση το Boeing 767 ένας αεροσυνοδός ενημερώνει ότι το αεροσκάφος δεν βρίσκεται στον έλεγχο του κυβερνήτη, το λόγο έχουν αεροπειρατές. Στις 8 το πρωί, από το αεροδρόμιο της Βοστώνης με προορισμό το Λος Άντζελες ήταν η πτήση. Στις 8 και 24 λεπτά τρομοκράτης απευθύνεται στους 92 επιβάτες, χωρίς να γνωρίζει ότι ακούγεται από τον Πύργο Ελέγχου:
Από την πρώτη μέρα. Τι λέω; Από την πρώτη νύχτα των εκλογών, ο σύριζας άρχισε να κοπανάει την κυβέρνηση. Πριν ακόμα αυτή σχηματιστεί. Πριν, δηλαδή, αρχίσει να δουλεύει. Και για να ξέρουμε τι λέμε, όχι απλά το κόμμα Σύριζα, αλλά όλο το σύστημα Σύριζα. Ό,τι ελέγχεται από την Κουμουνδούρου. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, πολιτευτές, συνδικαλιστές, και δεν εννοώ του κομματικού τόξου μόνο.
Κι ύστερα μας ζαλίζουν τον έρωτα περί δημοκρατίας και κυρίαρχου λαού. Ότι στη δημοκρατία αποφασίζει η πλειοψηφία και άπαντες σέβονται το αποτέλεσμα της κάλπης. Φούμαρα είναι όλα αυτά. Μαλακίες σκέτες.
Κερδίζει τις εκλογές ο Μητσοτάκης και στις 10 του περασμένου Ιουλίου, για να είμαστε ακριβείς τον παίρνει τηλέφωνο ο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είπε στον Κυριάκο ''Εδώ είμαι, μη με ξεχάσεις.... ''.