Όλα παίζονται αυτή την εβδομάδα. Η κινητικότητα ενός αρκετά υπολογίσιμου ποσοστού ψήφων θα βαρέσει στο κόκκινο. Το ότι πρώτο κόμμα θα είναι ο Μητσοτάκης δεν συζητείται, όμως το ζητούμενο είναι με ποια διαφορά από τον χαμένο Τσίπρα.
Δεν υπάρχει καμιά νίκη Μητσοτάκη στις εκλογές. Να ξέρουμε τι λέμε. Ποτέ κανείς στην Ιστορία δεν κέρδισε εκλογές. Θα χάσει ο Τσίπρας. Αυτό, ναι. Και ακριβώς επειδή θα υπάρξει ο ηττημένος, ο σίγουρα ηττημένος Τσίπρας, γι' αυτό οι πονηροί, ίσως και αγράμματοι στο θέμα εκλογές, κάνουν λόγο για... νίκη Μητσοτάκη.
Η λέξη ''πρώην'' χρησιμοποιείται για κάποιον που στο παρελθόν κατείχε μια ιδιότητα ή ένα αξίωμα. Για κάποιον, με δύο λόγια, ήταν ό,τι ήταν και τώρα έχει περάσει στην εφεδρεία αν όχι στην ιστορία.
Έτσι μπήκε στην πολιτική ο Αλέξης Τσίπρας. Με βλέμα παιγνιώδες και αυθάδικο - το κεφάλι σε κλίση φλερτ και τα πουκάμισα έξω. Και από την αρχή, έτσι ονομάζει την πολιτική: «μπαίνουμε στο παιχνίδι», «παιχνίδι», «ματσάκι» κ.λπ. Ένα παιχνίδι του δρόμου.
Η μεγαλύτερη απάτη στην πολιτική είναι το πιο συνηθισμένο, το απόλυτα μεταχειρισμένο απ' όλους σύνθημα της Αλλαγής. Ότι τέρμα και τελείωσε, από την επομένη κιόλας των εκλογών θα γίνει αλλαγή. Θα αλλάξουν τα πράγματα. Θα γυρίσουμε σελίδα. Θα πάμε σ' άλλη εποχή. Θα αρχίσει η αλλαγή. Τέτοιες μαλακίες ακούς δεξιά κι αριστερά.
Αν δεν υπήρχε ο Σύριζα ο ΠΑΟΚ δεν θα έπαιρνε πρωτάθλημα. Το είπε ο γνωστός Ζουράρις και αναρωτιέσαι. Τι εννοεί ο ποιητής; Ο οποίος δεν είναι μόνο ποιητής, αλλά και φιλόσοφος, και πολιτικός, πότε με τη φανέλα του ΚΚΕ, πότε με το εθνικιστικό κόμμα του Πάνου Καμμένου, και εσχάτως με το λούμπεν Σύριζα.
Τελικά, την πολιτική την κατεβάζουν χαμηλά, μέχρι και στο τρίτο υπόγειο εγκαταλελειμμένου κτηρίου που βρωμάει από μακριά, οι ίδιοι οι πολιτικοί. Και αναφέρομαι στους επαγγελματίες κομματικούς, αυτούς που βιοπορίζονται από την αντιπαλότητα με τον απέναντι καμματάρχη.
Προεκλογική περίοδος. Για μια φορά ακόμα πρόωρα, όχι στην ώρα τους, θα στηθούν οι κάλπες. Η Ελλάδα, η δική μας χώρα, ο δικός μας τόπος θα μπει στο δρόμο της ομαλότητας μόνο αν καταφέρουμε να κάνουμε εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια. Όχι όποτε τον συμφέρει ή όποτε υποχρεωθεί να τις κηρύξει ο πρωθυπουργός.
Μπαίνει κάποιος άοπλος σε αστυνομικό τμήμα και χωρίς λόγο πλακώνει τρεις μπάτσους, και αποχωρεί σαν κύριος. Ερωτώ. Είναι σωστό να κριθεί, να επικριθεί ο άγνωστος εισβολέας στο τμήμα επειδή έριξε κλωτσές και χαστούκια σε αστυνομικούς; Και από την άλλη, να αγνοήσει η κριτική την αδιαφορία αλλά και την αδυναμία της αστυνομίας να αντιδράσει. Να αφήσει ελεύθερο τον νταή μπουκαδόρο.