Έχουμε μία ελπίδα, τουλάχιστον. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όπως ελπίδα ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Το λένε και οι σοφοί. Και οι ποιητές. Και ο λαός. Και το παπαδαριό. Για μία ελπίδα ζούμε. Αμ, πώς!
Η ανοησία της ημέρας. Βαπτίστηκε «κόκκινη» η κυρία Έλενα Κουντουρά, η οποία από την δεξιά ΝΔ και από τους πιο δεξιούς Ανεξάρτητους Έλληνες, καταλήγει στον αριστερό Σύριζα. Βέβαια. Έτσι το πάνε. Μία ζωή.
Ως θεατής προτιμώ την κωμωδία από το δράμα. Θέλω να γελάσω ρε παιδί μου. Να διασκεδάσω. Καλό το δράμα, έχει τη θέση του, δεν λέω, κι εγώ δεν το αγνοώ, δεν το σνομπάρω, όμως μου πάει η κωμωδία περισσότερο. Και θαυμάζω ιδιαίτερα τους κωμικούς ηθοποιούς, τα δε ρέστα μου τα δίνω όλα στους κωμικούς που δεν γελάνε.
Εδώ τελειώνεις. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να… καταλάβεις γιατί η σημερινή κυβέρνηση ανέλαβε να λύσει το θέμα των Σκοπίων. Ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι θα ψηφίσει τη συμφωνία Τσίπρα- Ζάεφ, Ε, αφού και ο ΓΑΠ είναι με τις Πρέσπες, τα πάντα όλα… εξηγήθηκαν. Δεν μένει καμία απορία.
Στην Ελλάδα, για να κάνουμε ταμείο, δεν έχει πέσει πιστολιά μετά το 1945. Αφ’ ότου έφυγαν οι Γερμανοί. Δεν βάζω στο λογαριασμό τον λεγόμενο «εμφύλιο» πόλεμο, που ακολούθησε την απελευθέρωση και κράτησε μέχρι το 1949. Από εξωτερικό εχθρό η πατρίδα μας μέχρι σήμερα δεν είχε να αντιμετωπίσει πολεμικά επεισόδια. Γιατί;
Δύο ημέρες πριν από την νίκη του Σύριζα στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο Αλέξης Τσίπρας σε διακαναλική συνέντευξη είπε: «Δεν αναγνωρίζω στην κυρία Μέρκελ το προνόμιο να είναι κάτι το ξεχωριστό από τους άλλους 28 ηγέτες της Ε.Ε. Είναι μια από τους 28 και ως εκ τούτου δεν βρίσκω κανένα λόγο να προστρέξω σε μία ιδιαίτερη συνάντηση μαζί της».
Το είπε η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, η πρώην συριζαία και γι’ αυτό συνεπής πολιτικός αντίπαλος του κυβερνητικού κόμματος και προσωπικά του σύντροφου Τσίπρα. Έτσι συμβαίνει. Πρώτος αντίπαλος του κομουνιστή είναι ο «κουμουνιστής» που ξέφυγε από τις ιδεολογικές γραμμές.
«Κότα τρίλειρη και μακροπουπουλάτη» χαρακτήρισε η Ντόρα Μπακογιάννη τον Πάνο Καμμένο. Και έγινε χαμός. Είναι η τρίτη φορά που το συμπαθέστατο ορνιθοειδές, εισβάλλει στην πολιτική ζωή με θύματα αρχικά έναν υπουργό, τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, μετέπειτα έγινε πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη συνέχεια έναν πρωθυπουργό, τον Αλέξη Τσίπρα και τέλος έναν αρχηγό κόμματος και υπουργό άμυνας.
Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση οι Ανελ του Καμμένου βρίσκονται στο 0,4%, το Ποτάμι στο 1% και η Ένωση Κεντρώων στο 1%. Στη σούμα, λοιπόν, τρία κοινοβουλευτικά κόμματα δεν ξεπερνούν το 2,5%. Κι όμως αποφασιστικά επηρεάζουν την ομαλότητα ή όχι του δημοσίου βίου και ρυθμίζουν έτσι ή αλλοιώς τα εθνικά μας θέματα.
Το καλό είναι αριστερό. Έτσι έχει περάσει στη συλλογική συνείδηση. Το κακό είναι δεξιό. Πρόσεξε! Δεν αξίζει να συνεχίσεις να διαβάζεις αν δεν έχεις καθαρό μυαλό. Καθαρό μυαλό σημαίνει να μην είσαι κολλημένος. Να δέχεσαι την αλήθεια ακόμα κι αν κοντράρει τα κολλήματα σου.