Δεν περνάει μέρα τέτοια εποχή και να μη βγαίνουν στον αέρα... υποψήφιοι. Ονόματα υποψήφιων δημάρχων οι οποίοι μετά τις εκλογές θα ξεχάσουν επιτόπου τη μεγάλη αγάπη τους για τον τόπο. Θα ξεχάσουν επίσης στην ίδια στιγμή την τεράστια επιθυμία τους να προσφέρουν στα κοινά. Στην περίπτωση, βέβαια, που δεν εκλεγούν.
Γιατί ήρθε η Μέρκελ στην Αθήνα; Για να μιλήσει με τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη. Στο λογαριασμό δεν βάζεις τη συνάντηση της με τον Παυλόπουλο. Ο,τι πούνε με τον πρόεδρο δημοκρατίας θα είναι λόγια στεγνά, τυπικά, του πρωτοκόλλου. Λες και θα απαγγέλλουν ποίημα πιτσιρικάδων σε εθνική γιορτή.
Πιάσαμε φεγγάρι προεκλογικό. Πρόωρα. Γιατί, όχι; Έχουμε να κάνουμε καλύτερη δουλειά; Ρωτάς και τους λειτουργούς του τύπου, και τους άλλους λειτουργούς των κομμάτων, που όλοι έχουν πέσει με τα μούτρα στις δημαρχιακές εκλογές. Ενημερώνουν τον κόσμο οι μεν, προτείνουν τους καλύτερους οι δε. Εγώ λέω το άλλο.
Πρόταση. Όσοι ψηφίζουν στις εκλογές να χαρτζηλικώνονται. Μιλάμε σοβαρά. Πολύ σοβαρά. Σύμφωνοι, είναι καθήκον του πολίτη να προσέρχεται στις κάλπες, όμως δεν παύει να είναι μια δουλειά κι αυτή. Αξιόπιστη, υπεύθυνη δουλειά.
Η Γερμανία έχει τους λόγους της να λέγονται «Μακεδονία» τα Σκόπια. Βόρεια ή νότια Μακεδονία. Άνω ή κάτω Μακεδονία, δεν απασχολεί. Αρκεί να υπάρχει η λέξη «Μακεδονία». Γι’ αυτό η Μέρκελ και όλο το σύστημα Γερμανία έκανε πολλά, στα ίσα και… «διπλωματικά», δηλαδή παρασκηνιακά, για να συμφωνήσουν Τσίπρας και Ζάεφ.
Πάρτο απότομα. Κομουνισμός να γίνει αύριο στην Ελλάδα, και να θέλουμε δεν ξεκόβουμε από τον έξω κόσμο. Ολοκληρωτικό καθεστώς να στηθεί, κάργα ακροδεξιό, κάργα ακροαριστερό, όπως προκύψει, με βία, με τη βούληση του λαού, όπως κάτσει, η χώρα είναι αδύνατο να σταματήσει να επηρεάζεσαι από το ό,τι παίζει έξω από τα σύνορά μας.
Αποκλειστικό ρεπορτάζ, που λένε οι δημοσιογράφοι. Και πολύ χριστουγεννιάτικη και πρωτοχρονιάτικη στολισμένη ήταν αυτές τις ημέρες η Μόσχα. Παγκόσμια και απόλυτα σύγχρονη μεγαλούπολη κοπής Δυτικής Ευρώπης, παρακαλώ. Και συγκλονιστικά οικονομική, αν την συγκρίνεις με την πατσαβούρα της Αθήνας.
Ο Μάκης Ψωμιάδης ήταν απατεώνας, αν δεχθούμε το βαρύ ιστορικό του με τη δικαιοσύνη. Ο Ντέμης Νικολαίδης δεν ήταν απατεώνας, άλλο ότι ως υπεύθυνος της ΠΑΕ ΑΕΚ είχε και συνεχίζει να έχει τις δικές του προσωπικές ευθύνες. Γιατί ξεκινάμε κουβέντα βάζοντας στην ίδια σακούλα δυο αφεντικά της ίδιας ομάδας; Επειδή γουστάρω συζήτηση πάνω στην κόψη καυτού μαχαιριού.
Το 2011 το κράτος έδωσε 54 εκ. ευρώ στα κόμματα. Η κρατική επιχορήγηση, που λένε. Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς κόμματα, άρα ο κάθε πολίτης θα τσοντάρει για τα έξοδα ακόμα και στα κόμματα που δεν ψηφίζει. Που δεν γουστάρει.