Επιχείρηση Barbarossa. Έτσι πέρασε στην Ιστορία η πρώτη μεγάλη στρατιωτική ήττα της χιτλερικής Γερμανίας, η εισβολή στην Σοβιετική Ένωση που ξεκίνησε σα σήμερα στις 22 Ιουνίου, το 1941, και τελείωσε με αποτυχία στις 7 Ιανουαρίου το 1942. Μπαρμπαρόσα στα ιταλικά θα πει ο κοκκινογένης.
Οι υπογράφοντες πανηγυρίζουν και οι αντιπολιτευόμενοι επερωτούν. Οι υπόλοιποι παρακολουθούν πόσο θα αντέξει η συμφωνία. Πανομοιότυπο το σκηνικό σχεδόν σε όλες τις διεθνείς συμφωνίες. Με ελάχιστες διαφορές.
Μαρμάρωσα μόλις το έμαθα. Ο κατηγορούμενος χρυσαυγίτης βουλευτής Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης αφέθηκε ελεύθερος. Απίστευτο!!! Ολόκληρο το κράτος βάρεσε συναγερμό για να συλλάβει το κάθαρμα. Τα ρούχα τους έσχισαν και τις γραβάτες τους πολιτικοί και δημοσιογράφοι για τον Μπαρμπαρούση, κι είπαν κι έγραψαν τα άντερα τους. Δικαιολογημένα.
Το ‘χω πει χίλιες φορές. Δεν βλάπτει και μία ακόμα. Όταν μιλάει ο πολιτικός, ο κάθε πολιτικός, τα ξύνουμε. Αδιαφορούμε εντελώς, ό,τι κι αν πει. Και τον δικαιολογούμε τον φουκαρά. Απευθύνεται στον πολτό, απαγορευτικό να πει την αλήθεια.
Οι ευρωπαικές χώρες συνεχάρησαν τους Αλ. Τσίπρα και Ζ. Ζάεφ για τη συμφωνία τους στο θέμα της «Βόρειας Μακεδονίας. Θυμίζω ότι στις 16 Δεκεμβρίου 1991, η τότε ΕΟΚ μεταξύ των άλλων όρων που είχε θέσει για την αναγνώριση των Σκοπίων ήταν και η ΜΗ χρησιμοποίηση της λέξης Μακεδονία.
Κοσμογονικές αλλαγές στο, ρευστό από κάθε άποψη, πολιτικό σκηνικό εγκυμονεί η συμφωνία για τα Σκόπια χωρίς να μπορεί κανείς – τουλάχιστον αυτή τη στιγμή – να προβλέψει τις εξελίξεις.
Κάποτε, κι όταν λέω κάποτε εννοώ τουλάχιστον πριν από εκατό χρόνια, οι πολιτικοί έλυναν τις διαφορές τους και με τα πιστόλια. Στις 18 Ιουνίου σα σήμερα, το 1904, ο υπουργός Παιδείας Σπυρίδων Στάης κάλεσε σε μονομαχία τον βουλευτή Τρικάλων Κωνσταντίνο Χατζηπέτρο, μετά από έντονο φραστικό επεισόδιο στη βουλή.
Υπάρχουν και χειρότερα από την ''έκκληση'' του χρυσαυγίτη βουλευτή Μπαρμπαρούση για πραξικόπημα και σύλληψη του προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών. Το χειρότερο είναι το ίδιο το... πραξικόπημα. Σαν κι αυτό που συνέβη το απόγευμα της 23ης Φεβρουαρίου 1981, μέσα στην κατάμεστη από βουλευτές και δημοσιογράφους αίθουσα της ισπανικής Βουλής, στο κέντρο της Μαδρίτης.
Απαράδεκτο. Απορώ γιατί δεν συνέλαβαν επιτόπου τον χρυσαυγίτη βουλευτή, κάποιον Κωνσταντίνο Μπαρμπαρούση, ο οποίος από το βήμα της Βουλής κάλεσε την ηγεσία του στρατού να κάνει πραξικόπημα. Με την κατηγορία ότι ξεφτύλισε της ένοπλες δυνάμεις. Κι αντί να συμβεί αυτό, προέκυψε η… ευαισθησία του κρατικού μηχανισμού στην αυτογελοιοποίηση του. Ναι, γελοιοποιήθηκε το κράτος επειδή πήραν στα σοβαρά έναν γραφικό τύπο, τον Καρανίκα Νίκο της Χρυσής Αυγής.