Το γήπεδο του Παναθηναϊκού δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Και πως θα γίνει, δηλαδή; Εδώ δεν φτιάχτηκε επί πολυμετοχικότητας όταν στον Παναθηναϊκό ήταν Βαρδινογιάννης, Βγενόπουλος, Γιαννακόπουλος, Πατέρας και μια ομάδα εφοπλιστών ως μικρομέτοχοι στην πολυμετοχικότητα. Γιατί δεν έγινε τότε; Επειδή δεν τα έβρισκαν οι παναθηναϊκάρες μεταξύ τους. Γι’ αυτό.
Ένας ακόμα βουλευτής την κοπάνησε από το Ποτάμι. Αυτό πια δεν είναι κόμμα, είναι μια φυλακή κι όσοι ακόμα βρίσκονται μέσα ψάχνονται να δραπετεύσουν. Όπου φύγει, φύγει. Να γλυτώσουν την καταστροφή.
Γράφει ο Στήβεν Αβραμίδης
Μέσα σε τόσα γεγονότα ήρθε αυτό που περίμενα καρτερικά τόσο καιρό. Το νέο κόμμα της Ραχήλ με το όνομα μέτωπο νίκης. Που θα νικήσει βέβαια τόσο πολύ, όσο εγώ αναμένεται να βγω με φούστα κλαρωτή στην Ομόνοια και να παραστήσω κάποιον που ξέφυγε από το gay parade.
Κυβέρνηση είναι ο Σύριζα και ο,τι γουστάρει κάνει. Και επειδή δεν ξέρει, ούτε και μπορεί να κάνει σωστά πράγματα για να γλυτώσει την Ελλάδα, κάνει εκείνα που θα σώσουν τους εαυτούς τους. Αυτή είναι η μεγάλη και κατάμαυρη αλήθεια από τον Ιανουάριο του 2015. Όλα τα δίνουν για να πιάσουν το καλύτερο αποτέλεσμα στις εκλογές. Για το καλό του σύριζα, όχι τη νίκη του λαού. Όχι τη νίκη της Ελλάδος.
«Εμείς στην κυβέρνηση είμαστε ομάδα αυτοκτονίας», δήλωσε περήφανα υπουργός, «είμαστε σαμουράι και θα πάμε ως το 2019». Καταρχήν μάλλον θα έμπλεξε τους σαμουράι με τους καμικάζι, ενώ κάποια μέλη της κυβέρνησης (μη λέμε ονόματα) δεν θυμίζουν ούτε το ένα ούτε το άλλο- κάποιος κακόβουλος θα έλεγε πως μάλλον παραπέμπουν σε αποσυρμένους αθλητές του σούμο.
Να σου προσφέρουν τα κάτουρά τους, άντε να πεις ότι κάτι καλό πιθανόν να βγει, διότι σε κάποιες περιπτώσεις τα τσίσα έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Να αποπατούν, όμως, και να σου ρίχνουν στη μάπα τα σκατά, ε, αυτό πάει πολύ.
Η επιστροφή του Κινέζου. Πότε; Ρωτάς πότε, όταν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δηλώνει παρών και φρεσκοξυρισμένος, πανέτοιμος για δράση εδώ και εβδομάδες, και μήνες.
Φοβερά πράγματα. Επιθεωρησιακά. Εντελώς! Δεν είναι απλά αριστερός ο Αλέξης Τσίπρας. Να ληφθεί υπ’ όψιν ότι υπάρχει μέτρο αριστεροσύνης στον κόμμα, στον σύριζα. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Ίσοι. Όχι! Πίνεις καφέ στην κούπα, όμως δεν είναι ίδια η γεύση. Ανάλογα.
Ξεκάθαρα πράγματα. Και λακωνικά. Χωρίς σάλια. Ο αποδυτηριάκιας έχει δώσει αρκετές φορές το σεβασμό του στον Νίκο Μπελογιάννη, και στη μνήμη του. Διότι ο μακαρίτης ήταν αγνός. Και έχασε τη ζωή του για τα πιστεύω του.