Δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα των νταβατζήδων και του καθεστώτος της διαπλοκής. Ένας επιχειρηματίας να βγει φόρα παρτίδα, δημοσίως και επισήμως, και να πει τα καλύτερα λόγια για τον πρωθυπουργό. Ο Ιβάν Σαββίδης το διέπραξε για πάρτη του Αλέξη Τσίπρα.
Ξεσηκώθηκε το σύμπαν για τη (ν)τροπολογία, λέει, της κυβέρνησης που χαρίζει 38,5 εκ. ευρώ στον Ιβάν Σαββίδη. Αυτή είναι η συχαμένη Ελλάδα της πολιτικής και της δημόσιας ζωής. Παραμύθι στο παραμύθι. Κοροϊδιλίκι στο κοροϊδιλίκι. Και ό,τι κάτσει.
Από το ποτάμι του Θεοδωράκη η κυρία Κατερίνα Μάρκου την έκανε στη ΝΔ του Μητσοτάκη. Από το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε την εμπλοκή της με την πολιτική το κορίτσι από τον Λαγκαδά και βγήκε βουλευτίνα στη Θεσσαλονίκη με την πρώην Δημάρ του Φώτη Κούβελη. Στο αριστερό κόμμα ερωτεύθηκε τον σύντροφο βουλευτή Οικονόμου, επίσης προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ, με συνέπεια και οι δύο τους να διαλύσουν το γάμο τους και να πάρουν διαζύγιο.
Τον κοπανάνε αυτοί τις αντιπολίτευσης τοΝ Τσίπρα, επειδή δεν έχει σταματήσει να δουλεύει τη βιομηχανία διορισμών. Στεγνό από φράγκα το δημόσιο, με τα καλάσνικωφ ο σύριζας αρπάζει τους φόρους, όμως ο Τσίπρας ό,τι μπορεί κάνει για να βολέψει κόσμο.
Αυτά να βλέπουμε που γίνονται στη Βενεζουέλα και να κάνουμε το σταυρό μας, όσοι είναι χριστιανοί και ψήφισαν σύριζα, κι αν είναι μουσουλμάνοι και ζουν στην Ελλάδα να προσεύχονται έξι και επτά φορές την ημέρα, όχι πέντε σύμφωνα με το κοράνι. Σκοτώνονται εδώ κι ένα μήνα, κάθε μέρα νεκροί, χάος εμφύλιο στην Βενεζουέλα, γιατί ο κόσμος πεινάει σε μια χώρα 31 εκ. κατοίκων, επτά φορές μεγαλύτερη της Ελλάδος και μέσα στις πρώτες στον κόσμο σε παραγωγή πετρελαίου.
Αν ήταν κυβέρνηση η ΝΔ ή η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, μήπως δεν θα συμφωνούσε η Ελλάδα στις απαιτήσεις των δανειστών; Εκατό τα εκατό, ναι. Και τρίτο μνημόνιο θα υπόγραφε, όπως ο Τσίπρας, η ΝΔ με Σαμαρά η Μεϊμαράκη και Μητσοτάκη, και δεν θα έλεγε «όχι» σ’ ένα τέταρτο, όπως αν χρειαστεί θα υπογράψει ο Τσίπρας.
Υπάρχει δικτατορία σε μια χώρα. Και λοιπόν; Ο πολύς κόσμος δεν έχει πάρει χαμπάρι. Μιλάμε σοβαρά. Εννοώ δεν νοιώθει ενοχλημένος. Ανατρέπεται η δικτατορία, συνήθως όχι από τον λαό, διότι πάντα ο λαός συμβιβάζεται με οποιοδήποτε καθεστώς, και επιτόπου επιβάλλεται η δημοκρατία. Πάλι το ίδιο. Δηλαδή; Ο πολύς κόσμος δεν έχει πάρει πρέφα ότι ζει σε κοινωνία δημοκρατική.
Πολύ βαβούρα για το τίποτα. Και το τίποτα, το απόλυτο τίποτα είναι ποιός νέος πρόεδρος στην Γαλλία θα προκύψει. Που σημαίνει πώς είτε εκλεγεί ο Μακρόν, είτε η συντρόφισσα Λεπέν, είναι το ίδιο και το αυτό. Πρός τι, λοιπόν, αυτά τα ατελείωτα κατεβατά, οι αναλύσεις, οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί εν όψει των εκλογών;
Βαρέθηκα να βλέπω την γριά Μπριτζίτ. Την κομψή και φινετσάτη μέλλουσα κυρία του προέδρου της Γαλλίας. Το παρατράβηξε αυτή η «κρυφή», ο Εμανουέλ Μακρόν με την κατά 24(!) χρόνια μεγαλύτερη του σύζυγο. Η οποία, επιτέλους, θα αναλάβει τα συζυγικά της... καθήκοντα, να φιλιέται δημόσια με τον Μανωλάκη, λες ότι είναι μαθήτρια του λυκείου όταν του κρατάει τρυφερά, ερωτικά το χέρι.