Άλλο πάλι κι’ αυτό! Ο γνωστός «τραμπούκος» της Χρυσής Αυγής, ο Ηλίας Κασιδιάρης αποκάλεσε «Μαντάμ Τσακαλώτος» τον υπουργό οικονομικών. Τι εννοεί ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής για τον συνάδελφο του Ευκλείδη Τσακαλώτο;
Κι όμως η Ελλάδα, κόντρα σ' αυτά που συνέβαιναν στο πεπερασμένο πολιτικό παρελθόν μας, έφθασε να διενεργεί αντικειμενικό δημοψήφισμα. Παράδειγμα εκείνο στις 8 Δεκεμβρίου, σα σήμερα το 1974 για την κατάργηση της βασιλείας. Μόνο ένας βρέθηκε να το αμφισβητήσει.
Δύο βουλευτές της Χρυσής Αυγής, μάλιστα οι πιο σκληροπυρινικοί, οι πιο μπροστινοί μετά τον αρχηγό Μιχαλολιάκο, οι σύντροφοι Κασιδιάρης και Παππάς, βρέθηκαν στο Καστελόριζο και φωτογραφήθηκαν παρέα με βουλευτές και υπουργούς της κυβέρνησης.
Ο υπουργός εθνικής αμύνης Πάνος Καμένος είναι ακροδεξιός. Όχι απλά δεξιός. Δικαίωμα του. Να κρεμάει όποια ταμπέλα τον βολεύει. Της πατριωτικής δεξιάς. Της αντιευρωπαικής δεξιάς. Όπως δικαίωμα του καθένα είναι να τον χαρακτηρίζει όπως νομίζει. Ότι είναι εθνικιστής. Συντηρητικός. Υπερσυντηρητικός.
Ο Ισορόκου Γιαμαμότο, αρχιναύαρχος διοικητής του ιαπωνικού στόλου, είχε υπηρετήσει πριν 20 χρόνια στην Ουώσιγκτον, ως ναυτικός ακόλουθος. Ήταν και πολύ γιαπωνέζος, ήξερε και τι σόι είναι οι Αμερικάνοι, και ήταν υπέρ του ολοκληρωτικού κτυπήματος.
Το μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για την απόφαση σχετικά με το χρέος, κουβέντα, όμως για τη γραβάτα που υποσχέθηκε να βάλει ο Α. Τσίπρας, σε περίπτωση διευθέτησης του όντως σποδαίου αυτού προβλήματος. Πρόκειται μήπως για ακόμη μία κωλοτούμπα;
Στο λέω χοντρά και μόνον αν δεν το δεις σοβαρά θα διαφωνήσεις μαζί μου. Μία ζωή ακούς από τους διάφορους μαλάκες της πολιτικής ότι στη Δημοκρατία το ιδεώδες είναι να εκπροσωπούνται όλα τα μικρά κόμματα. Προκειται για τεράστια αντιδημοκρατική στάση.
Ασόβαρη κίνηση του Μίκη Θεοδωράκη. Έστειλε «ανοικτή επιστολή» στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα «που το παίζει μάγκας και επαναστάτης ενώ είναι το παιδί για θελήματα της Μέρκελ».
Πώς αλλάζουν οι άνθρωποι, τα μυαλά και η πολιτική. Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν πως στην ανάγκη και οι θεοί πείθονται. Το ζήσαμε αυτό το 1996. Όταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης από τη βήμα της Βουλής ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για την παρέμβαση τους στην ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων.
Καταλαβαίνω πολύ καλά την επιθυμία του πρωθυπουργού να πάει στην κηδεία του Κάστρο στην Κούβα. Ήταν στην παιδική και εφηβική του φαντασία ένας επαναστάτης ίνδαλμα. Ένα πρότυπο. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι ένα: Δε ντράπηκε;