Πάνω απ' όλα η Ελλάδα, ρε. Όλοι συμφωνούν σ' αυτό, αρκεί βέβαια να κουμαντάρουν την Ελλάδα οι ίδιοι, όχι άλλοι Έλληνες. Αν δεν έχουν αυτοί, είτε οι μεν, είτε οι δε, την κατάσταση στα χέρια τους, τότε να πα' να γαμηθεί η Ελλάδα.
Δεν έχει βγει από το στόμα του Αλέξη Τσίπρα μια ξεκάθαρη κουβέντα για τον συνάδελφο πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Οι γενικολογίες και οι αοριστίες στο στυλ «οι προηγούμενοι» φταίνε δεν με καλύπτει.
Γαμώ τον πατέρα του Πάρκερ. Ποιος διάολος είναι τούτος; Κοτζάμ ναύαρχος, πρωταγωνιστής σε μία από τις πιο μεγάλες ντροπές της Ελλάδος, τα “Παρκερικά” για τους ιστορικούς.
Αύριο, δηλαδή, για να πούμε στην πλάκα ένα σενάριο πολιτικής φαντασίας, ο Αλέξης Τσίπρας που δεν θα είναι πρωθυπουργός και ούτε πρόεδρος της αριστεράς, αφού θα κάνει δικό του κόμμα, όπως ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου, θα επιστρέψει στο Σύριζα.
Έγινε κι αυτό στην Αμερική. Πρώτη μούρη στην πλανηταρχία ένας... Τραμπ. Κλασική περίπτωση καραγκιόζη. Δεν τον γουστάρουν οι κουλτουριάρηδες και σε κάθε ευκαιρία τα χώνουν στον βαψομαλλιά.
Ρε, οι άνθρωποι κάνουν την πλάκα τους, λέω για τους πολιτικούς. Τους αρχηγούς των κομμάτων. Τους πληρώνεις για να κάνουν μια δουλειά, συγκεκριμένη δουλειά, κι αυτοί πάνω στην σκηνή παριστάνουν την τραγουδίστρια που κάνει κονσομασιόν στον πελάτη, τον στιχουργό και αποτυχημένο ποιητή
Απίθανο, όμως δεν ξέρεις μήπως γίνει πραγματικότητα. Να πάει φυλακή ο Γιώργος Παπανδρέου για το περιβόητο παπατζηλίκι του, όταν το 2009 υποστήριζε φόρα παρτίδα ότι «Λεφτά υπάρχουν».
Η πλάκα είναι ότι αν ο Αντώνης Ρέμος κατέβει υποψήφιος βουλευτής, σίγουρα θα εκλεγεί. Επειδή είναι πολύ καλός τραγουδιστής και πολύ συμπαθητικό άτομο. Τι σχέση έχει αυτό με την πολιτική; Καμία.
Οι ξένοι αποφασίζουν. Έτσι είναι στημένο το παιχνίδι. Εσύ πολεμάς, κερδίζεις, χάνεις, όμως μετά τον πόλεμο θα αποφασίσουν τι θα γίνει οι ξένοι. Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά.
Γιατί να τον κατηγορήσω τον τσάρο της Ρωσίας, όταν τρία χρόνια αφού έχει ξεκινήσει η Επανάσταση του 1821, αυτός προτείνει η Ελλάδα να χωριστεί σε τρία κομμάτια, σε τρεις ηγεμονίες αυτοδιοικούμενες, όμως υπό την κυριαρχία του Σουλτάνου.