Το μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για την απόφαση σχετικά με το χρέος, κουβέντα, όμως για τη γραβάτα που υποσχέθηκε να βάλει ο Α. Τσίπρας, σε περίπτωση διευθέτησης του όντως σποδαίου αυτού προβλήματος. Πρόκειται μήπως για ακόμη μία κωλοτούμπα;
Στο λέω χοντρά και μόνον αν δεν το δεις σοβαρά θα διαφωνήσεις μαζί μου. Μία ζωή ακούς από τους διάφορους μαλάκες της πολιτικής ότι στη Δημοκρατία το ιδεώδες είναι να εκπροσωπούνται όλα τα μικρά κόμματα. Προκειται για τεράστια αντιδημοκρατική στάση.
Ασόβαρη κίνηση του Μίκη Θεοδωράκη. Έστειλε «ανοικτή επιστολή» στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα «που το παίζει μάγκας και επαναστάτης ενώ είναι το παιδί για θελήματα της Μέρκελ».
Πώς αλλάζουν οι άνθρωποι, τα μυαλά και η πολιτική. Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν πως στην ανάγκη και οι θεοί πείθονται. Το ζήσαμε αυτό το 1996. Όταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης από τη βήμα της Βουλής ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για την παρέμβαση τους στην ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων.
Καταλαβαίνω πολύ καλά την επιθυμία του πρωθυπουργού να πάει στην κηδεία του Κάστρο στην Κούβα. Ήταν στην παιδική και εφηβική του φαντασία ένας επαναστάτης ίνδαλμα. Ένα πρότυπο. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι ένα: Δε ντράπηκε;
Αν τους είχα μπροστά μου, θα τους έσκιζα. Αυτό είναι το ρεζουμέ του διμηνιαίου βαρόμετρου της Public Issue, πέρα από αριθμούς, ποσοστά και καταλληλότητες. Τόση απογοήτευση, τόση οργή, τόση αγανάκτηση και ντροπή.
Άφησε τη δουλειά του στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός μας, καβάλησε στο αεροπλάνο και πήγε στην Κούβα. Φοβερά πράγματα. Ποιά δουλειά; Ε, όσο να 'ναι και ο κυβερνήτης της χώρας κάνει μία δουλειά, γαμώ το στανιό μου.
Τον θυμάμαι τον σύντροφο Γιάννη Μηλιό να παίρνει σβάρνα τα κανάλια, πριν πρωτογίνει κυβέρνηση ο σύριζας και με ύφος αντιπαθέστατο χιλίων καρδιναλίων να λέει αλά Γιώργος Παπανδρέου ότι λεφτά υπάρχουν.
Μέχρι εκεί που έχουν καραξεφτυλιστεί οι συριζαίοι, δεν καταλαβαίνουν με τίποτα τι θα πει «πρόκληση». Ότι προκαλούν μ’ αυτά που κάνουν και μ’ αυτά που λένε. Είναι κι αυτό, βλέπεις, είναι κι αυτά που λένε.
Δεν παίζει θέατρο ο Τούρκος εκλεγμένος σουλτάνος. Κυττάει κατ’ ευθείαν στα μάτια την Ευρώπη και απειλεί στα ίσα τους κυβερνήτες των χωρών τους. Έτσι τους λέω εγώ. Κυβερνήτες, όχι αυτή τη μαλακία, ότι είναι «ηγέτες».