Εμετός. Σκέτος εμετός. Και να μη ξερνάει ο άλλος με το χέρι στο στόμα, με τρόπο διακριτικό, να δώσει μια κλίση στ σώμα, ώστε να μην προκαλεί την αηδία στους γύρω. Όχι, αυτό. Ο εμετός της κυβέρνησης, λέω της κυβέρνησης όχι της κυρίας Καφαντάρη, ρίχνεται κατ’ ευθείαν στην μούρη όλων.
Φαινόμενο άξιο αναφοράς. Υποψήφιος πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ένας πολιτικός από τζάκι, όμως όχι και ηγετικός και παλαιοκομματικός. Έτσι είναι. Όταν διεκδικεί κάποιος την αρχηγία της ΝΔ θεωρείται κιόλας υποψήφιος πρωθυπουργός.
Όλα τα προβλήματα του κόσμου έλυσαν, λέμε τώρα, οι υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας στη ...μακραίωνη προεκλογική εκστρατεία τους, εκτός από ένα. Την επαπειλούμενη πτώχευση του κόμματος τους.
Μου ξανάρχονται ένα – ένα χρόνια δοξασμένα. Σύντομα το τραγούδι αυτό θα αντικαταστήσει τον εθνικό ύμνο. Είναι ίσως το μόνο σημείο που βρίσκει σύμφωνα και τα δύο μεγάλα κόμματα.
Άραγε, πόσα χέρια ξύλο τρώνε οι υπουργοί του ΖΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα για να ψηφίζουν νομοσχέδια με τα οποία δεν συμφωνούν; Ρωτώ γιατί αυτή την εντύπωση δείχνουν οσάκις καλούνται να δώσουν διευκρινίσεις για αποφάσεις που μέχρι πρότινος κατήγγειλαν ως κατάφωρα μνημονιακές.
Εγώ πορτιέρης; Ποτέ. Άστραψε και βρόντηξε ο Ανδρέας Παπαμιμίκος, στο ενδεχόμενο να διοριστεί,.. θυρωρός στη ΝΔ., όπως προανήγγειλε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, κρίνοντας ότι δεν του αξίζει η θέση που κατέχει σήμερα.
Όταν λες του Τσίπρα να φορέσει γραβάτα, είναι σα να του ζητάς να... τον κόψει. Να αφαιρέσει τον ανδρισμό του. Να ευνουχιστεί. Να μην έχει... πουλί. Μιλάμε σοβαρά. Δεν κάνουμε πλάκα.
Ποιος το περίμενε ότι, ανήμερα των Φώτων, ο Τσίπρας για να γλιτώσει τις αποδοκιμασίες για το ασφαλιστικό και για να αποφύγει συνάντηση του με τον επικριτή του στο θέμα του Συμφώνου Συμβίωσης μητροπολίτη Πειραιώς, θα κατέφευγε στη ...Σκομπία.
Εγώ αυτό που έχω να πω με τη νέα κατάσταση πραγμάτων, αν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν τέτοια η με την κυβέρνηση της... αριστεράς, είναι ένα. Χρειάστηκε να έρθει ο Σύριζας για να ανέβουν στην πασαρέλλα καινούργια νούμερα.
Μάχη με το χρόνο δίνει ο Γ. Κατρούγκαλος για να μείνει στην ιστορία. Έτσι συμβαίνει ,άλλωστε με τους υπουργούς που καινοτομούν. Νόμος Σιούφα ονομάστηκε ο ασφαλιστικός νόμος του 1992 που θεωρήθηκε τομή, άσχετα αν από τη μία έκοβε παροχές, ενώ από την άλλη χορηγούσε συντάξεις σε νομάρχες 40 ετών με μόλις επταετή υπηρεσία.