Αυτό μόνο στην Ελλάδα της πολιτικής ακρισίας θα μπορούσε να συμβεί. Να έχει χάσει κανείς όλα τα ντέρμπι, να έχει βρεθεί στην ουρά της βαθμολογίας και παρόλα αυτά, να έχει την απαίτηση να τον αναγορεύσουν σε πρωταθλητή.
Δεν ξέρω αν ο Βασίλης Λεβέντης είναι πολιτικός προφήτης ,όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν μερικοί, είμαι βέβαιος, ωστόσο , ότι παρά την κοινοβουλευτική απειρία του, έχει τη δυνατότητα να χαράσσει και αυτός κάπου-κάπου με τις θέσεις του πολιτική επικαιρότητα.
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, κανείς δεν ήξερε πότε θα γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στη Νέα Δημοκρατία. Όλοι, όμως προδίκαζαν ποιος θα είναι ο χαμένος των εκλογών, όποτε κι αν γίνουν αυτές.
Απεργία. Ακαταλαβίστικο πράμα. Γενική απεργία, δεν δουλεύουμε. Για ποιο λόγο; Στρέφεσαι εναντίον του Τσίπρα που τον ψήφισες. Εναντίον των συνεταίρων Ευρωπαίων που σε δανείζουν.
Άσε τι λένε. Εγώ είμαι με τα... γκάλοπ, επειδή πάντα δείχνουν ποιος είναι ο κόσμος. Πρώτα αυτό, και μετά θα μας πουν ποια είναι σήμερα η επιρροή, η δύναμη των κομμάτων.
Η δικτατορία στήθηκε στην Ελλάδα για να πάρουν οι Τούρκοι τη μισή Κύπρο. Μόλις έγινε η δουλειά, έπεσε η χούντα στην Ελλάδα.Χρειάστηκε, όμως, να πραγματοποιηθεί το σχέδιο για να πάρουμε πρέφα εκ των υστέρων γιατί οι πουλημένοι αξιωματικοί έκαναν πραξικόπημα.
Χοντρό λούκι, πατριώτες. Πρέπει να είσαι πολύ φελός, να έχεις χάσει κάθε αίσθηση με την πραγματικότητα για να ελπίζεις ότι θα γλυτώσεις. Δεν γίνεται. Ποτέ. Σε καμμία περίπτωση.
Τον Τσίπρα, για να μη ξεχνιόμαστε, τον έκανε πρόεδρο στο κόμμα ο απερχόμενος Αλέκος Αλαβάνος. Άρα, αν κάποιος περισσότερο από κάθε άλλον έχει ευθύνη για το κατάντημα του πρωθυπουργού που οι πρώην σύντροφοί του τον θεωρούν προδότη και όνειδος της αριστεράς, είναι ο Αλαβάνος, ο πρόεδρος του Συνασπισμού που βαπτίστηκε Σύριζα.
Θα το δούμε κι αυτό. Είναι πλέον απίθανο να μην το δούμε με τα ίδια τα ματάκια μας. Η κυβέρνηση καταρρέει, δεν ανατρέπεται ακόμα διότι η αντιπολίτευση παίζει με πυρά άσφαιρα. Όλα τα σενάρια περιλαμβάνουν συμμετοχή κι άλλων κομμάτων στην εξουσία, με πρώτο και καλύτερο εκείνο του κυρίου Βασίλη Λεβέντη.