Κάποιος άλλος στη θέση του Βασίλη Λεβέντη δεν θα θύμωνε, όπως αυτός για το χαρακτηρισμό λαγός, που του κόλλησε το Κ.Κ.Ε., εμφανίζοντας τον ως προάγγελο των σκληρών μέτρων που ετοιμάζει η κυβέρνηση.
Άγνωστα ονόματα η κυρία Καρακώστα και η κυρία Σταματάκη, βουλευτίνες του κυβερνητικού σύριζα, όμως low profile. Καμμία σχέση με μια Ζωή Κωνσταντοπούλου, Τασία Χριστοδουλοπούλου. Δυο μεγαλοκοπέλλες η Εύη και η Ελένη που πέρασαν και δεν ακούμπησαν.
Εγώ αν ήμουνα ένας από τους τέσσερις διεκδικητές της ΝΔ θα διπλάρωνα τον Κώστα Λαλιώτη, που είναι στην κομματική ανεργία. Όχι, βέβαια, να του κάνω μεταγραφή, αυτά δεν γίνονται. Μην τρελλαθούμε.
Σε λίγους μήνες στην Ελλάδα δεν θα υπάρχει κυβέρνηση με την έννοια που όλοι γνωρίζουμε. Η πραγματική εξουσία θα έχει περάσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου θα έχουν προσφύγει κατά χιλιάδες οι πολίτες για να καταργήσουν δεκάδες αντισυνταγματικούς νόμους που θα έχουν ψηφιστεί ως τότε.
Η λέξη πρώην χρησιμοποιείται για κάποιον που στο παρελθόν κατείχε μία ιδιότητα ή ένα αξίωμα. Για κάποιον, που με δύο λόγια, ήταν ό,τι ήταν και τώρα έχει περάσει στην εφεδρεία αν όχι στην ιστορία.
Φοβερά πράγματα. Δεν έχουν συνέλθει ακόμα όλοι αυτοί που έφυγαν από τον Σύριζα, Λαφαζάνηδες, Βαρουφάκηδες, Κωνσταντοπούλου και σία και βγάζουν χολή για τον Τσίπρα. Ανθρώπινο, θα πεις.
Oι Ελληνες ψηφοφόροι έδωσαν δεύτερη ευκαιρία στον Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει, παρόλο που στην πρώτη του θητεία ως πρωθυπουργός τα έκανε μαντάρα στην διαπραγμάτευση στο εξωτερικό και στη διαχείριση των διαφωνιών εσωκομματικά με όσους έφυγαν ή υποχρεώθηκαν να φύγουν από το κόμμα που εκπροσωπεί.
Είναι αντιδεοντολογικό να βάζουν οι πολιτικοί όρια στη δουλειά των δημοσιογράφων. Να τους λένε δηλαδή τι να δείχνουν και τι να μη δείχνουν από ένα δημόσιο χώρο, όπως το κοινοβούλιο.
Η μεγάλη αλήθεια. Η πιο μεγάλη αλήθεια στην πολιτική Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδος. Το κράτος πλέον δεν θα εισπράττει φόρους από τους πολίτες με το δεξί χέρι. Τέλος! Αυτή η ελεεινή ιστορία ε-τε-λει-ω-σε. Έγινε η αλλαγή. Πλανητική αλλαγή. Συμπαντική.