Κάθε μέρα μαθαίνουμε κάτι εντυπωσιακό και απρόβλεπτο για τον Γιάννη Βαρουφάκη. Ο ίδιος, δηλαδή, τα ξερνάει, επειδή είναι αυτός που είναι. Επειδή του γουστάρει να δίνει συνεντεύξεις. Επειδή δεν έχει κανένα πρόβλημα να αποκαλύπτει προσωπικά δεδομένα, πιθανόν να τα παρουσιάζει μυθιστορηματικά όπως τον βολεύουν.
Ακόμα και ο Γιώργος Παπανδρέου, κάποια μέρα, θα δικαιωθεί. Αυτή είναι η κατάρα μας. Ο προηγούμενος να ‘ναι είναι καλύτερος από τον σημερινό. Οι περισσότεροι να συμφωνούν ότι άδικα είχαμε κατηγορήσει εκείνον που έφαγε τα μπινελίκια της ζωής του.
Σκοτώνονται στον σύριζα. Το ίδιο συμβαίνει σ' όλα τα κόμματα, μόνο που στα άλλα οι διαφορές είναι περισσότερο προσωπικές. Στον σύριζα άλλοι λένε αυγά, άλλοι καλάθια για λόγους ιδεολογικούς.
Δεν θα την πω «Δημοκρατία» επειδή δίνει το δικαίωμα να ψηφίζει ο μαλάκας. Και μη με βγάλεις ρατσιστή μ' αυτό που υποστηρίζω. Δεν ολοκλήρωσα τη σκέψη μου.
Σε δημοσκοπική πτώση ο κυβερνητικός σύριζας, σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις. Αναμενόμενο. Και καθόλου ανησυχητικό. Η ομάδα παραμένει στην κορυφή της βαθμολογίας. Και δεν το χάνει με τίποτα το πρωτάθλημα, διότι παίζει χωρίς αντίπαλο.
Θα σαλτάρω. Το έγραψε η «Bild», η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Γερμανίας. Απίστευτο. Και το έγραψε όχι με χιούμορ τευτονικό, βαρύ και μαύρο. Σχεδόν έκανε καταγγελία εκφράζοντας κατάπληξη και αγανάκτηση.
Προτιμώ τον κομουνιστή όταν παίζει μπάλλα σαν κομουνιστής. Τον φασίστα όταν δεν κρύβει το φασισμό του. Τον σοσιαλιστή, τον καπιταλιστή, τον όποιον όταν ανοίγει τα χαρτιά του. Για μένα είναι αξιοσέβαστος εκείνος που είναι συνεπής στις ιδέες του, στις αρχές του, στις αξίες του.
Οταν στη Νίκαια του 70% και βάλε ΟΧΙ, ακούς αριστερούς, που εργάστηκαν γι' αυτό το ΟΧΙ, ν' αναρωτιούνται από μόνοι τους «και τώρα τι λέμε σ' αυτόν τον κόσμο ως εναλλακτική στο ευρώ;»
Μεγάλες στιγμές ζούμε και δεν το ξέρουμε. Στιγμές μαγικές και ονειρεμένες. Κάθε μέρα συμβαίνει κάτι το συγκλονιστικό, το ερεθιστικό, το μοναδικό. Και εμείς, επειδή μας λείπει το κέφι, για τους γνωστούς λόγους, το σνομπάρουμε.