Κρατάει την κάρτα και φωτογραφίζεται. “Πάρε και μη δώσεις, ξόφλησε με δόσεις”. Εντάξει, δεν είναι αυτό, αλλά φέρνει η φάση στη γκόμενα που θέλει να σου δώσει την κάρτα του σούπερ μάρκετ. Προμόσιον.
Τι σκέφθηκα τώρα. Εκεί στην ΕΡΤ, που μαζεύεται κάθε καρυδιάς καρύδι για να συμπαρασταθούν στους απολυμένους, δεν είδα τίποτα ποδοσφαιρικούς. Να πάνε, ρε παιδί μου, ολυμπιακοί με κασκώλ, παναθηναϊκοί με σημαίες και αεκτζήδες με πετραχήλια, και να διαδηλώσουν υπέρ της κρατικής τηλεόρασης.
“Αφιερωμένο στον κόσμο” είπε ο Πεδουλάκης για το 3-0 του Παναθηναϊκού. Σα να μη συνέβη τίποτα. Σα να μη διακόπηκε το ματς Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού. Σα να μην έγιναν τα αίσχη τα γνωστά βέβαια, όχι τίποτα καινούργιο και νεωτερίστικο.
Δεν θα μας πιάσει κορόϊδο ο Ολυμπιακός. Βλέπουμε μπάλλα. Αγγελόπουλοι, παίκτες και προπονητής για μια άλλη φορά απέδειξαν ότι είναι ένα, μια γροθιά. Το αποφάσισαν και το έκαναν πράξη...
Ο Φερέιρα, καλή του ώρα εκεί που βρίσκεται, του το είπε ξεκάθαρα του Αλαφούζου: «Μακρυά από τον Καραγκούνη. Καλός, κακός παίκτης, χρήσιμος ή, όχι, είναι ζημιάρης. Γκρινιάρης. Και θέλει να φτιάχνει τη σύνθεση. Κανένας προπονητής δεν γουστάρει τέτοιον ποδοσφαιριστή στα αποδυτήρια».
Τελικά, το μοναδικό ζωντανό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι χούλιγκαν των γηπέδων. Τέρμα και τελείωσε. Δεν χρειάζομαι κάθε χρόνο να περιμένω την 17 Νοέμβρη για να κάψει την πουτάνα την Αθήνα και να νοιώσω υπερήφανος αναρχικός Έλληνας.
Ο θάνατος ενός προσφιλούς προσώπου είναι θάνατος. Η απώλειά του επώδυνη, όσο κι αν προέκυψε ολότελα φυσιολογικά και ήταν αναμενόμενη διότι ο μελλοθάνατος ήταν βαρειά ασθενής και τον είχε πάρει η κάτω βόλτα.
Έβγαλε διάγγελμα ο Μελισσανίδης στον αεκτζήδικο λαό. Είναι η πρώτη του δημόσια τοποθέτηση μετά την επιστροφή του στην ομάδα. Μετά την ενεργοποίησή του και την ανάληψη καθηκόντων σαν οικουμενικός πατριάρχης άπαντων των ενωσιτών, εντός και εκτός συνόρων της χώρας.
Ο Σαρρής, λέει, θα διαγράψει από τα τεφτέρια της ΕΠΟ το Κιλκίς και το Ηράκλειο. Τις δύο Ενώσεις που προσέφυγαν στα δικαστήρια τα πολιτικά. Δεν το λένε καλά. Υποχρεωμένος είναι να τις στείλει τις δύο Ενώσεις. Δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά ο πρόεδρος της ΕΠΟ.
Όταν ο άλλος είναι άρρωστος οπαδός, τότε είναι ικανός να φτύσει και την ίδια του την ομάδα. Χωρίς, βέβαια, να έχει συναίσθηση τι κάνει, τι λέει. Μιλάμε για τον οπαδό στην τύφλα του, άλλωστε. Ούτε γνωρίζει τι είναι αυτό που υποστηρίζει, ούτε και γιατί.