ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΟΣΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ

Ο προπονητής του ποδοσφαίρου είναι ψιλοαπατεώνας. Μιλάω γενικώς και αορίστως. Γι’ αυτό, άλλωστε, δεν έχω σε εκτίμηση τη δουλειά τους. Εννοώ ότι δεν δίνω σ’ αυτούς όλη την επιτυχία που γνωρίζει μια ομάδα. Ούτε καν στο βαθμό που η πιάτσα θεωρεί ότι ο προπονητής δικαιούται αυτό ή το άλλο μερτικό.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΟΚ ΘΑ… ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ;

Δεν βγαίνει το ποδόσφαιρο έξω από την ζωή. Σε χώρες πονεμένες, όπως είναι η Ελλάδα, περνάει στο ντούκου εντελώς η απώλεια ενός… λαϊκού κόμματος. Αν πεθάνει, αν διαλυθεί κόμμα που κυβέρνησε δέκα και είκοσι χρόνια. Ο ΠΑΟΚ, όμως, και η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός δεν πεθαίνουν ποτέ. Δεν ξεχνιούνται με τίποτα. Κι όχι μόνον!
 

Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΖΕΙ ΤΟ ''ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ''

Από τον Απρίλιο του 2013 βιώνει το «Αμερικάνικο Όνειρο» ο Ιωάννης Αντετοκούνμπο. Ο οποίος γεννήθηκε σα σήμερα 6 Δεκεμβρίου, το 1994, και ένα μήνα μετά τη μετακίνηση του στους Μίλγουώκι Μπακς, τον Μάιο του 2013, πήρε την ελληνική ιθαγένεια. Τι είναι αυτό το πολυσυζητημένο, το περιβόητο «Αμερικάνικο όνειρο»; Όχι ακριβώς ο δρόμος της ευτυχίας, αλλά η ευκαιρία της προσωπικής επαγγελματικής επιτυχίας, της κονόμας.

ΘΕΛΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ; ΕΔΩ!

Πήρε φωτιά το Κορδελιό με την… ιστορική απόφαση του διαιτητή να μη δώσει πέναλτυ σε βάρος του ΠΑΟΚ και υπέρ της Λαμίας. Οι παοκτσήδες επιτόπου παραδέχτηκαν τη γκέλα του ρέφερυ και ξεκίνησαν πόλεμο οργανωμένο και οργισμένο:
 

Ο ΠΑΟΚ ΘΕΛΕΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ, ΟΧΙ ΚΑΛΗ ΜΠΑΛΑ!

Δεν πρόκειται για εύνοια, απλά. Να κερδίζει ο ΠΑΟΚ το ένα ματσάκι μετά το άλλο χωρίς να παίζει μπάλα. Είναι το φαινόμενο της εύνοιας διαρκείας. Αύριο πιθανόν να γυρίσει στο τούμπα το έργο. Ο ΠΑΟΚ να πιάνει καλή απόδοση, να βγάζει ευκαιρίες και να φεύγει από το γήπεδο χωρίς το τρίποντο.

ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΑΝΑΛΤΥ;

Μάρς πέναλτυ. Το έκανε ο ΠΑΟΚ, όχι η Λαμία. Με ποια λογική, λοιπόν, παίζει η απαίτηση να σφύριζε το κοράκι; Να στήσει τη μπάλα στα ένδεκα μέτρα και με το πέναλτυ να προηγηθεί η Λαμία από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ

Να το πάρουμε απόφαση. Η Ελλάδα στο ποδόσφαιρο δεν είναι για τα μεγάλα σαλόνια. Και οι ομαδάρες μας, αυτές που αποκαλούμε «μεγάλες», δεν αξίζουν να κερδίσουν τίτλους και διακρίσεις στα κύπελλα Ευρώπης. Και η εθνική είναι για πέταμα, μακριά από το επίπεδο του μούντιαλ και του Ευρώ.

ΟΜΑΔΑΡΕΣ ΕΧΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΚΑΙ... ΟΜΑΔΕΣ

Το περασμένο Σάββατο Άρσεναλ- Τότεναμ 4-2. Με ποδόσφαιρο φανταστικό. Καθηλωτικό. Ένα παιχνίδι που το βλέπεις κάθε εκατό χρόνια. Τα είχε όλα μέσα. Ο,τι μπορεί να χαρίσει μία παρτίδα ποδοσφαίρου. Εδώ στην Ελλάδα τι βλέπουμε; Να μην πω τι βλέπουμε.

ΑΠΟ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΑΛΗ… ΜΕΧΡΙ ΙΒΑΝ

Η διαιτησία στην Ελλάδα θα είναι πάντα με τον ισχυρό. Με τους ισχυρούς. Νόμος άγραφος και απαράβατος. Ποτέ, μα ποτέ με τις λεγόμενες μικρές ομάδες. Κι αυτό το άδικο, το άτιμο καθεστώς θα έχει πάντα τη συναίνεση της εξέδρας. Του κόσμου της λεγόμενης μεγάλης ομάδας. Των λεγόμενων μεγάλων ομάδων.

ΒΡΥΧΗΘΗΚΑΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ, ΟΥΡΛΙΑΞΑΝ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ

Δεν ξεχνώ τον Μάικλ Εσιέν. Και όσοι θυμούνται το πέρασμα του από την Πανάθα είναι οι σωστοί. Καλό μας κάνει να θυμόμαστε, και κυρίως να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, γαμώ το στανιό μου. Εσιέν και Γιάγια Τουρέ συμπεριλαμβάνονται στους κορυφαίους της ενδεκάδας της Αφρικής.