ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, οι δικέφαλοι. Δύο ελληνικές ομάδες. Δύο πανελλήνιες ομάδες. Κομμένη αυτό το αντεθνικό «Δικέφαλος του βορρά», άρα η ΑΕΚ είναι του νότου. Όχι και να χωρίσουν την Ελλάδα.
Πρώτη κουβέντα και απότομη. Εύκολος αντίπαλος είναι ο ΠΑΟΚ να πεσει με τη μια σε ψυχικό τραλαλα. Σα να βάζεις φωτιά σε ξερό κούτσουρο. Θα πάρει με την πρώτη. Έτσι και ο ΠΑΟΚ. Ένας διαιτητής ''μιλημένος'', αλλά και μάστορας στην υπονόμευση, σφυρίζει αρνητικά αμφισβητούμενη φάση σε επιλεγμένο χρονικό σημείο του αγώνα. Ποια είναι η συνέχεια του έργου λαμβάνοντας υπ’ όψιν το προηγούμενο ποινικό μητρώο της παοκτσήδικης εξέδρας;
Επιστροφή στο πρωτάθλημα. Στην Ευρώπη έφαγαν τις μάπες τους, αλλά στην Ελλάδα οι τρεις υποψήφιοι γαμπροί έχουν μόνο νίκες στις τρεις αγωνιστικές. Έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα τα κατάφεραν οι ομαδάρες μας. Μέχρι εδώ ήτανε, όμως. Τα τρίποντα μας τελείωσαν. Από αύριο Κυριακή κιόλας, το έργο αγριεύει. Θα πέσει ξύλο. Θα χυθεί αίμα. Με τίποτα δεν καθαρίζουν και οι τρεις μαζί. Αναπόφευκτα θα γράψει ο πίνακας τις πρώτες απώλειες.
Ο Θόδωρος Βαρδινογιάννης, ο άνθρωπος που βοηθούσε οικονομικά τον ΟΦΗ, ήταν ένας λεβέντης. Και δεν το λέω επειδή είναι πεθαμένος. Αυτή η λέξη φθάνει. Λεβέντης. Κι ένας λεβέντης δεν μπορούσε να μην έχει εγωϊσμό, περηφάνεια, αλλά και καλοσύνη. Αισθήματα.
Ιστορίες ποδοσφαιρικής ντροπής στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μια απ' αυτές που κράτησε χρόνια και έπαιζε ξεφωνημένα ήταν η “αδελφική”, μάλλον η “προστασίας” σχέση ανάμεσα στον Παναθηναϊκό των Βαρδινογιάννηδων και στον ΟΦΗ της ιδιαίτερης πατρίδας τους.
Έχασε 3-0 η ΑΕΚ στο Άμστερνταμ από τον Άγιαξ . Δεν στέκεται στο σκορ όποιος θέλει πράγματι να εκτιμήσει αγωνιστικά μια ομάδα. Το ποδόσφαιρο είναι άτιμο πράμα. Κατ’ εξοχήν άδικο, αναξιοκρατικό. Μέχρι που κερδίζει ο κατώτερος. Χάνει ο κατά πολύ ισχυρώτερος.
Διαμαρτύρεται, μεταδίδουν τα ΜΜΕ, ο ΠΑΟΚ γιατί δεν του δόθηκε πέναλτυ με την Τσέλσυ, στον χθεσινό αγώνα όπου ήταν… απών. Χωρίς υπερβολή στην Τούμπα η αγγλική ομάδα ήταν… μόνη. Κυριάρχησε απόλυτα, ενώ η ελληνική ομάδα δεν έδειξε καν αντίσταση. Πραγματικά ήταν μελαγχολικό να βλέπει κανείς παιχνίδι όπου η μια ομάδα κάνει ό,τι θέλει και η… αντίπαλος της με την κάμερα στα χέρια να παριστάνει τον φωτορεπόρτερ και τραβάει τις φάσεις.
Ποιο είναι πιο βαρύ; Το 3-0 του Άγιαξ για την ΑΕΚ ή το 0-2 εντός έδρας για την Μπενφίκα από την Μπάγερν. Ένα τέτοιο ερώτημα δεν οδηγεί πουθενά. Δεν βγάζει αλήθεια. Σε όποιον, βέβαια, δεν τρομάζει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα και έχει ανάγκη τα παραμύθια, τις άνοστες σάλτσες.
Έχασε 3-0 η ΑΕΚ στο Άμστερνταμ από τον Άγιαξ σε παιχνίδι που πιθανόν να είχε τελειώσει 5-0 ή και 0-0. Μπάλα είναι. Το ίδιο το ματς, με τις ίδιες φάσεις δίνει διαφορετικό αποτέλεσμα.
Ο Εμίλ Ζάτοπεκ και οι αγώνες του στο στίβο στολίζουν το μυθικό σύμπαν του αθλητισμού. Μέχρι και τα χρόνια του τεράστιου Τσέχου δρομέα μεγάλων αποστάσεων ο αθλητισμός ήταν κρεμασμένος από τα σύννεφα του ρομαντισμού και της ιδεολογίας, και ο ολυμπιονίκης ένα πρόσωπο επικό, ηρωικό.