Όσο περνάνε τα χρόνια όλο και περισσότερο σκοτάδι θα πέφτει στο έργο που προέκυψε στις 11 Μαΐου σα σήμερα, το 2003, στο γήπεδο της Ριζούπολης. Έτσι συμβαίνει με τα γεγονότα εκείνα που σφραγίζονται ως «ιστορικά», διότι προκάλεσαν μέγα πόνο, μέγιστη ταπείνωση (σε κάποιους), ανείπωτη χαρά, ανεπανάληπτο ενθουσιασμό (σε κάποιους άλλους). Αναφερόμαστε στο αξέχαστο και περιβόητο 3-0 του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό.
Μέχρι πριν 50, ακόμα και πριν 40 χρόνια δεν ήταν εκτός πραγματικότητας όποιος μιλούσε για δυο ''σχολές'' ποδοσφαίρου. Το αλανιάρικο, εκείνο με τη ψυχή της αλάνας, και το άλλο το τεχνοκρατικό, το μοντέρνο, το σύγχρονο. Από τη μια το φυσικό ποδόσφαιρο, που το εξέφραζε ο νοτιαμερικάνος, από την άλλη αυτό της σκοπιμότητας που το εξέλιξε ο βορειοευρωπαίος. Τα λέμε χοντρά και τσουβαλάτα, δεν το ρίχνουμε στην ανάλυση. Η κουβέντα γίνεται με αφορμή έναν από τους εκατοντάδες ξένους που φόρεσαν φανέλα ελληνικής ομάδας. Του Ουρουγουανού Πάμπλο Γκάμπριελ Γκαρσία, από κούνια παοκτσή, που γεννήθηκε σα σήμερα 11 Μαίου, το 1977.
Ξένοι διαιτητές στον αυριανό τελικό κυπέλλου, για να μη λέμε πολλά, ένα πράμα σημαίνει. Μόνον ένα πράμα. Ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αντέχει την καχυποψία. Κι όταν λέμε «ελληνικό ποδόσφαιρο» εννοούμε τους Έλληνες οπαδούς, την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ
Η κατρακύλα του Παναθηναϊκού ξεκίνησε από τη ντροπιαστική για τη διοίκηση του ήττα 3 - 0 στη Ριζούπολη, σα σήμερα 11 Μαίου, το 2003. Αυτό ισχυρίζονται κάποιοι. Υπ΄ όψιν ότι ακόμα και να έχανε με 1- 0 ο Παναθηναϊκός έπαιρνε το πρωτάθλημα! Από την άλλη, ο Ολυμπιακός χρειαζόταν τουλάχιστον με 3 - 0 νίκη για να αποφύγει το μπαράζ με τον αντίπαλο του που προηγείτο τρεις βαθμούς.
Οι Βαρδινογιάννηδες δεν ήθελαν να ακούν το όνομα «Παύλος». Μιλάμε για τον Γιαννακόπουλο. Απαγορευμένη λέξη ήταν και η πιο αθώα αναφορά στο όνομα «Παύλος», στις επιχειρήσεις και στα σπίτια των Βαρδινογιάννηδων. Από την άλλη, ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος όταν τύχαινε να περάσουν με το αυτοκίνητο τους έξω από το γήπεδο στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, έλεγαν κάποιες ωραίες λέξεις, βάζοντας στο στόμα τους το όνομα ''Βαρδινογιάννης''.
Το έχει παρατραβήξει ο Λουτσέσκου, ο 50χρονος προπονητής του ΠΑΟΚ. Δώστου μικρόφωνο στο στόμα και επιτόπου βάζει την κασέτα. «Μας έκλεψαν το πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ το πήρε στα χαρτιά, ο αληθινός πρωταθλητής είναι ο ΠΑΟΚ».
Με πιστόλι στο ζωνάρι δεν μπαίνεις στο γήπεδο. Τελειώσαμε. Και μόνο που το συζητάμε, δείχνει τον καραγκιαζισμό μας. Μεγαλομέτοχος είναι αυτός, προπονητής, ποδοσφαιριστής, διαιτητής, δημοσιογράφος, ο όποιος είναι καταδικαστέος, τέρμα και τελείωσε, όταν κυκλοφορεί στο αγωνιστικό χώρο με το όπλο επιδεικτικά.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστή ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν έχει θέση στους αθλητικούς χώρους. Επόμενο. Όποια άλλη, διαφορετική απόφαση θα ήταν σκάνδαλο, μετά την είσοδο στον αγωνιστικό χώρο, μάλιστα στη διάρκεια αγώνα, του οπλοφόρου Ιβάν Σαββίδη.
Μπες στη θέση του Μαρινάκη. Για πλάκα η ομάδα τρώει τρία τεμάχια στα Γιάννενα. Και το χειρότερο δεν είναι το 3-0 του ΠΑΣ. Μπάλα είναι αυτή, και συμβαίνει το αποτέλεσμα ενός αγώνα να σε κοροϊδεύει. Ομάδα για δέκα γκολ να τελειώνει ισόπαλη 0-0. Ομάδα καλύτερη να βρίσκεται στο τέλος χαμένη με 1-0.
Πρωταθλήτρια Ευρώπης η ΑΕΚ στο μπάσκετ, με προπονητή τον Ντράγκαν Σάκοτα και αρχηγό ομάδας τον Ντούσαν Σάκοτα. Πατέρας ο ένας, γιος ο άλλος, Σέρβοι που έχουν και την ελληνική υπηκοότητα. Πέρα από τη σχέση τους, το ίδιο αίμα που τους συνδέει, πριν φθάσουν στη μεγάλη επιτυχία το βράδυ της περασμένης Κυριακής, οι δύο Σάκοτα είχαν ήδη τη δική τους ιστορία στο μπάσκετ. Ο καθένας τα κυβικά του, ανάλογα με την ηλικία τους.