Αυτό το άκουσα πρώτη φορά. Μία γυναίκα να δηλώνει μπροστά στις κάμερες ότι της αρέσει να «δίνει» οργασμό. Εντάξει, δεν λέει όχι και στο δικό της «τελείωμα». Στο σεξ, όμως, την ικανοποιεί περισσότερο να χαρίζει τον οργασμό στο ταίρι της, παρά να τον απολαμβάνει η ίδια.
Ο Φιλοποιμήν Φίνος (1908- 1977) είναι ο μεγάλος, ο ιστορικός, ο εθνικός κινηματογραφιστής. Η εταιρεία του, η «Φίνος Φίλμ» γύρισε 175 ταινίες και ο ίδιος δεν ήθελε καν να ασχοληθεί με την τηλεόραση. Ήταν άνθρωπος του σινεμά. Η πρώτη ταινία του Φίνου ολοκληρώθηκε το 1943 και προβλήθηκε σα σήμερα 29 Μαρτίου.
Κοζάρω μία 28αρα στο διπλανό τραπέζι. Άσχημη. Μετά από λίγα λεπτά σηκώνεται όρθια και ενθουσιασμένη προχωρεί πέντε έξι μέτρα να υποδεχθεί μία συνομήλικη της. Ούτε το κορμί της, ούτε η περπατησιά της έχει κάτι να σε τραβήξει.
Κατ΄αρχήν είναι και αντιχριστιανικό, αλλά και γελοίο να μπερδεύει κανείς με το ποδόσφαιρο τον Θεό, τον Χριστό, την Παναγία, ή την οσία Προκοπία. Όταν, μάλιστα, το ποδόσφαιρο δεν είναι αθλητισμός, είναι παιχνίδι, δεν παίζει κάποιος για να ανέβει πνευματικά, σωματικά. Και για όσους το παρακολουθούν είναι διασκέδαση. Και σε πολλούς προσφέρει ικανοποίηση ακόμα κι αν είναι μάπα το ματς, αρκεί το αποτέλεσμα της νίκης.
Δεν μ’ ενδιαφέρει σ΄αυτή ή την άλλη περίπτωση κοπέλλας που εκδίδεται τι θα αποφασίσει το άλφα και το βήτα δικαστήριο. Καμία απόφαση της δικαιοσύνης, ακόμα κι αν εκτελεί πολύ καλά τη δουλειά της, δεν θα κάνει μαύρο το άσπρο. Το άσπρο, μαύρο.
Σάλο έχει προκαλέσει βίντεο που κυκλοφόρησε με κελιά Αλβανών κρατουμένων στον Κορυδαλλό, όπου φαίνονται πολυτελείς δορυφορικές τηλεοράσεις, στερεοφωνικά, μπουκάλια με ποτά κ.ά. Στο τσακίρ κέφι οι Αλβανοί κρατούμενοι πετούν επιδεικτικά πακέτα με χαρτονομίσματα αξίας πολλών χιλιάδων ευρώ.
«Κίνημα τεμπέληδων». Γιατί, όχι. Κουλτουριάρικη και αβάντ γκαρντ πολιτικοποιημένη η λέξη «κίνημα». Έχει μια αύρα, ρε, παιδί μου, η λέξη «κίνημα». Αυτός που συμμετέχει στο κίνημα έχει ανησυχία, προβληματισμό, τον χαρακτηρίζει πνεύμα επαναστατικότητας, αντιστάσεως, τέλος πάντων δεν είναι παθητικός, αλλά... κινηματικός σ’ ό,τι παίζει ολόγυρα του.
Μια ακόμα περίπτωση εγκληματία της διπλανής πόρτας. Ανθρώπου που δεν γεννήθηκε δολοφόνος, που δεν ήταν ικανός να σκοτώσει, αλλά η ίδια η ζωή του τον έκανε να συναντηθεί με την ''κακιά ώρα''. Έτσι το λένε, μια έκφραση λαϊκή, φιλοσοφημένη.
Tα δυτικά κράτη, από πολύ νωρίς, χώρισαν εκκλησία και κράτος. Ήταν μια επιβεβλημένη κίνηση αντίστασης στην επικυριαρχία του Πάπα μέσω των πιστών κάθε χώρας. Κι εδώ στην ουσία, Κράτος και Εκκλησία έχουν χωρίσει πλέον τα τσανάκια τους. Ο χωρισμός εν τοις πράγμασι έχει γίνει στα βασικά. Μένουν μόνο δυο τρία θεματάκια ακόμα προς επίλυση.