Είμαστε στη Μήλο και λόγω των ανέμων, υποχρεωτική επιλογή της παρέας στα νότια. Παραλία Αγίας Κυριακής. Εγώ, όμως, και με το μπαρδόν, θα προτιμούσα μια Αγία Ελεούσα, διότι έχω ένα ψιλοπροβληματάκι με το όνομα Κυριακή. Έτσι έλεγαν μια περίεργη γκόμενα η οποία μου έχει αφήσει τραυματικές εμπειρίες.
Παίρνει την παραμύθα κι έχει ένα συναίσθημα κυριαρχίας, ότι είναι υπεράνω, πάνω από κάθε τι, και δεν έχει ανάγκη κανέναν, και δεν του λείπει τίποτα. Να, γιατί η ηρωίνη είναι αντικοινωνικό ναρκωτικό. Το πιο επικίνδυνο αντικοινωνικό ποτό.
Στο γωνιακό τραπέζι του καφέ, ώρα 11 το πρωί, δύο περίεργοι 30ρηδες…, τι να ‘ναι, αναρχικοί, μέλη συμμορίας που φέρνει κορίτσια από Βουλγαρία και Μολδαβία, βαποράκια ναρκοβαρώνων της περιοχής; Σίγουρα ύποπτοι είναι, τους προδίδει η πρόστυχη φάτσα τους και το γεγονός ότι ο ένας μετράει μπροστά στον άλλον ένα μασούρι χαρτονομίσματα και του το παραδίδει.
Βιάστηκε 22χρονος σε φυλακή της Κύπρου. Συμβαίνει. Σε πολλές φυλακές. Σ' όλες τις χώρες. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο θύμα Ρουμάνος κρατούμενος. Ο αρμόδιος της κυβέρνησης θα πάρει μέτρα, λέει. Δεν είναι εύκολο.
Όταν κάτι, ό,τι κι αν είναι αυτό, παίζει καθεστωτικά, δηλαδή σε μόνιμη βάση, τέλος πάντων είναι ''θεσμός'', δεν το αντιμετωπίζεις με λόγια.
Δεν είμαι ικανοποιημένος ως πολίτης και ως φορολογούμενος με την πράγματι επιτυχία της αστυνομίας να εξαρθρώσει δίκτυο ναρκωτικών ουσιών με μέλη απ’ όλες τις φυλές του Ισραήλ. Δεν στέκομαι στην πράγματι αποτελεσματική επιχείρηση των δημοσίων υπαλλήλων της αστυνομίας. Είμαι, θαρρώ, στο κόμμα των επί της ουσίας παρατηρητών των πραγμάτων.
Δεν έχεις να φας. Θα σκοτώσεις. Αν όχι κάποιον, τότε θα τελειώσεις τον ίδιον τον εαυτό σου. Θα αυτοκτονήσεις. Δεν καθαρίζεις διαφορετικά με την πείνα διαρκείας..
Χώρισε ένας φίλος μου. Το περίμενα. Δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την επαγγελματική απογείωση της συζύγου του. Αυτός ήταν σταθερά στάσιμος εδώ και χρόνια, άρα είχε καθοδική πορεία, άρα ήταν στο πισωγύρισμα και, πάντα, στη σκιά της γυναίκας του. Πώς να το αντέξει αυτό;
Περίμεναν να πεθάνει για να εκφράσουν τα αισθήματα της λύπης τους. Τι είναι αυτά, ρε. Ο άνθρωπος είχε φθάσει τα 95, και δεν πέθανε ξαφνικά. Ενάμισυ χρόνο είχε σοβαρά προβλήματα υγείας. Λέμε για τον Νέλσωνα Μαντέλα, πρόσωπο εμβληματικό που συνδέει ιστορικά δυο εποχές. Την επί και την μετά το απαρτχαϊντ. Το πώς οι λευκοί συμπεριφερόντουσαν στους ιθαγενείς, στην ίδια τους τη γη.
Ξεχαστήκαμε. Στις 8 Ιουλίου έπρεπε να σηκώσουμε το κείμενο για τον άγιο Προκόπη. Ένα εβραιόπουλο, πλουσιόπαιδο, από τα golden boy της Ιερουσαλήμ τα οποία συνεργάστηκαν με τον κατακτητή Ρωμαίο. Τον διόρισαν Δούκα της Αλεξάνδρειας και μέσα στα καθήκοντά του ήταν να παίρνει στο κυνήγι τους χριστιανούς, εποχή 3ος αιώνας.
Ήρθε στην Ελλάδα το 2000 από την πατρίδα του τη Νιγηρία να παίξει επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Γιατί, όχι. Τόσοι συμπατριώτες του μαυρούκοι βγάζουν μεροκάματο στα γήπεδα. Γιατί, όχι κι αυτός.