Ποιοι έδωσαν εντολή να δολοφονηθεί ο δηλωμένος ομοφυλόφιλος ποιητής, έτσι τον λέει ο αποδυτηριάκιας, όχι απλά σκηνοθέτης του σινεμά, Πιέρ Πάολο Παζολίνι; Ένα έγκλημα μυστηριώδες(;) για το οποίο δεν υπήρξε πολιτική βούληση, τόσο από αριστερά, όσο και από δεξιά, να διαλευκανθεί.
Είναι η Τρίτη φορά που γράφω για το Θεατρικό Μουσείο. Να δούμε πόσες ακόμα θα ακολουθήσουν. Μα γιατί καμία απ’ όλες αυτές τις πλούσιες, που υποτίθεται ότι είναι και θεατρόφιλες δεν φιλοτιμήθηκε να αναλάβει τα έξοδα για να σωθεί αυτός ο «θησαυρός»;
Ευτυχώς που και που ξεπετάγονται κάποιες θετικές ειδήσεις γι’ αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο μας. Τα διεθνή μέσα έβαλαν μέσα στα 10 καλύτερα βιβλιοπωλεία του κόσμου και ένα Ελληνικό.
Το να γράψεις θέατρο, ένα θεατρικό έργο, δεν είναι αυτή μία δουλειά που μαθαίνεται. Ο Εντουάρντο, νόθο παιδί ενός θεατράνθρωπου, ηθοποιού, σκηνοθέτη, συγγραφέα, από πιτσιρίκι μεγάλωσε μέσα στα... αποδυτήρια των θεατρίνων.
Έκανε μαγικά κόλπα μπροστά στα μάτια του κόσμου, των θεατών και προκαλούσε το θαυμασμό. Ήταν ο απαράμιλλος μαίτρ των “αποδράσεων”. Τον δένανε με σχοινιά, με αλυσίδες, του φορούσαν χειροπέδες, ζουρλομαδύα κι αυτός απελευθερωνόταν.
Όλοι έχουμε την σκοτεινή μας πλευρά, όπως και το φεγγάρι. Το έχουν γράψει από μεγάλοι συγγραφείς μέχρι και οι Pink Floyd στο The dark side of the moon. Ο καθένας μας είναι ένα φεγγάρι και έχει μια σκοτεινή πλευρά, την οποία ποτέ δεν δείχνει σε κανέναν.
Θα μπορούσα να βλέπω πολλές τέτοιες ταινίες για ώρες. Είναι πολύ του γούστου μου. Μ’ αρέσει να βλέπω ανθρώπινα δράματα, ανθρώπους με μυστικά και ταραγμένο παρελθόν, ανθρώπους που προσπαθούν με υπομονή και θυσίες να μαζέψουν τα κομμάτια τους.
Αγαπημένος. Ένας από τους αγαπημένους του ελληνικού σινεμά. Ο Μίμης Φωτόπουλος είναι μέσα στην ενδεκάδα. Τόσους είχα μετρήσει και τους είχα συμπεριλάβει στην πρώτη γραμμή των κωμικών ηθοποιών.
Διαβάστε πώς αυτός ο ήσυχος μαθητής, έγινε ο ιδιόρρυθμος, δύστροπος, μοναχικός και αδιάφορος στον έρωτα καλλιτέχνης, που σήμερα είναι μέσα στους πρωτοπόρους της μοντέρνας τέχνης και μέσα στους 5 πιο ακριβούς ζωγράφους όλων των εποχών.
Κάποια εποχή στην Αμερική μπασκετμπωλίστες σχίζανε τη σάρκα ανάμεσα στα δάκτυλα του δεξιού χεριού τους για να έχει μεγαλύτερο “άνοιγμα” η παλάμη τους, αν είναι δυνατόν να γραπώνουν τη μπάλα.