Με το που επικύρωσαν οι 150 τόσοι πατριώτες βουλευτές τη Συμφωνία των Πρεσπών ξεκίνησαν επίσημα και φανερά οι διαδικασίες για την ένταξη της (Βόρειας) Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, Άρα, η Ελλαδάρα ομαδάρα εξασφάλισε την αποφυγή περιπετειών από τον εκ Βορρά κίνδυνο
Ο Πάνος Καμμένος τα χώνει άγρια στον Σύριζα και στον Τσίπρα. Ντροπή! Του Καμμένου όλη η ντροπή δική του διότι αυτός, όχι κάποιος άλλος, για τέσσερα χρόνια κρατούσε όρθια την κυβέρνηση.
Αυτός που λέει ότι είναι κεντροαριστερός, κι εδώ κανονικά τελειώνει η κουβέντα, είναι απατεώνας. Επειδή πίσω από μία λέξη, πίσω από μία ταμπέλα κρύβει την ανυπαρξία του. Είναι ανύπαρκτος, άδειος, κενός, όχι απλά ότι βρίσκεται σε θολότητα, σε σύγχυση.
Κουβέντα του αποδυτηριάκια. Ο ένας κατηγορεί τον άλλον. Πριν ζυγίσεις τι λέει, ποιες κατηγορίες ρίχνει ο ένας στον άλλον, λαμβάνεις υπ’ όψιν το πιο βασικό. Σε ποιόν, σε ποιους απευθύνονται και οι μεν, και οι δε όταν αλληλοκατηγορούνται. Το πιο βασικό αυτό.
Ένα σημείο στην λεγόμενη συνθήκη των Πρεσπών, είναι ότι η επίσημη ονομασία του γειτονικού κράτους θα είναι βόρεια Μακεδονία, αλλά στο εσωτερικό της οι κάτοικοι της θα μπορούν να αυτοαποκαλούνται σκέτο Μακεδόνες. Αυτό μου προκάλεσε εντύπωση. Όχι για εκεί αλλά για εδώ. Που ενώ στην χώρα μας αυτοπροσδιοριζόμαστε και αυτοαποκαλούμαστε μαλάκες, η πατρίδα μας έχει τελείως διαφορετικό όνομα διεθνώς.
Μικρή έκπληξη είχαν δοκιμάσει και πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ βλέποντας τον Τσίπρα να αναλαμβάνει ως πρωθυπουργός τα καθήκοντα του με πολιτικό, όχι θρησκευτικό όρκο.
Άλλο πάλι τούτο. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στη Βουλή. Γιατί όχι και υπουργός. Και πρωθυπουργός άμα λάχει. Ως αρχηγός κόμματος, βέβαια. Γιατί, όχι. Λίγος για τα κυβικά του ο μπασκετικός Παναθηναϊκός και ο ερασιτέχνης.
Αξίζει να το αναφέρουμε. Να το θυμηθούμε. Ο Αντώνης Σαμαράς έφυγε σαν κλέφτης από το Μαξίμου. Κατά παράβαση κάθε συνταγματικής ευπρέπειας είχε αρνηθεί να παραδώσει, κατά τα ειωθότα, στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος όταν πήγε στο πρωθυπουργικό γραφείο δεν βρήκε κανέναν να τον περιμένει. Την επομένη της εκλογικής νίκης του Σύριζα, σα σήμερα 25 Ιανουαρίου, το 2015
Μεγαλειώδη χρόνια και κάποιοι δεν το έχουν αντιληφθεί. Του σήμερα, αλλά και του χθες. Δεν έχει ξαναγίνει στον αιώνα. Ρε, τα περνάμε φίνα και ωραία και δεν το ξέρουμε. Ειδικά από τότε που ανέλαβε αριστερή, λέει, κυβέρνηση, μιλάμε για μνημειώδη επιθεώρηση. Καφέ Αμάν.
Να μη ξεχνιόμαστε. Καλό κάνει να θυμόμαστε κάποια πραγματάκια που ξεστραβώνουν. Βέβαια τα κόμματα και τα ΜΜΕ κάνουν το κορόιδο. Έτσι δουλεύει το σύστημα. Συστημικοί και αντισυστημικοί. Τι λέμε; Μνήμη των εκλογών του 2015, σα σήμερα 25 Ιανουαρίου. Λοιπόν.