Συναντήθηκε ο Τσίπρας και ο Γιαννακόπουλος. Για ποιο λόγο; Κατ’ αρχήν, για να μη ξεχνιόμαστε, ο μεν ένας είναι πρωθυπουργός, ο δε άλλος επιχειρηματίας. Περίεργο, λοιπόν, το… ραντεβού τους, όπως και να το δει κανείς.
Μιλάς με τα γεγονότα. Τότε είσαι καθαρός και σωστός και πάνω απ' όλα τολμηρός. Δεν μ' ενδιαφέρουν, κύριε μαλάκα, οι απόψεις σου. Οι θέσεις σου. Οι ελπίδες σου. Οι φαντασιώσεις σου. Στο τραπέζι της συζήτησης σε δέχομαι συνομιλητή μόνον αν παίξεις με τα γεγονότα. Ρίξε στη σακούλα μ' όλες τις άλλες μαλακίες μαζί, τις ιδεολογίες, τις ανησυχίες, τις ευαισθησίες, όλα αυτά τα μπαρουφοειδή που ταλαιπωρούν την ανθρωπότητα.
Δυο πράγματα συμβαίνουν στο στρατιωτικό πραξικόπημα. Βγαίνουν τα τανκ από τα στρατόπεδα και επίλεκτες μονάδες καταλαμβάνουν τα κέντρα αιχμής της δημόσιας ζωής, κρατική τηλεόραση, ΟΤΕ, υπουργεία κ.α. Αυτό είναι το ένα. Το άλλο, μαζεύουν τους σεσημασμένους αριστερούς, τους οργανωμένους στο κόμμα. Και γενικά όποιους είναι ύποπτοι να αντιδράσουν.
Κι όμως, έχει πλάκα η Φώφη. Το «κίνημα αλλαγής», παρακαλώ. Αυτή η πόρνη «αλλαγή» έχει δώσει φαγητό εξουσίας. Και συνεχίζει να τρέφει κόσμο και κοσμάκη στην πολιτική, άσχετο αν ποτέ δεν δουν κυβέρνηση.
Αυτό πώς το λες; Όνειρο ζωής, στόχος υπέρτατος για μια χώρα να είναι η ένταξη της στο ΝΑΤΟ. «Μην τυχόν και μας αφήσετε απ’ έξω!», αυτή είναι η πολιτική αντίληψη, η επίσημη θέση στο κράτος των Σκοπίων.
Αν ήταν δυνατόν να ανοίξει κάποιος το καπάκι ενός υπονόμου και να ρίξεις κατ' ευθείαν μέσα όλα τα ψέματα που λένε οι πολιτικοί, κυβερνητικοί κι όχι. Οι κουβέντες τους μόνον για τον αγωγό που οδηγεί στο βόθρο αξίζουν.
Στην Αμερική βλέπεις πολύ μεγάλη τη σημαία τους. Καμία σχέση με την ελληνική, που κυματίζει σεμνά, κομπλεξικά σε δημόσια κτίρια, σε ιδιωτικούς χώρους, και σε μέγεθος σχεδόν μικρό. Καμία σύγκριση η γαλανόλευκη με τη σημαιάρα των ΗΠΑ. Την τράστια, πέντε, έξι και περισσότερες φορές μεγαλύτερη.
«Είμαι αριστερός...» λέει ο γνωστός Κώστας Ζουράρiς. Κι όμως, δεν είχε κανένα πρόβλημα να ενταχθεί στο δεξιό κόμμα των Ανέλ. Η, μήπως το κόμμα του Πάνου Καμμένου είναι αριστερό, φιλοαριστερό;
Δύο τα εκατό οι Ανέλ του Καμμένου, σύμφωνα με το τελευταίο γκάλοπ. Η μαχαιριά στο δημόσιο. Ένα κόμμα τέσσερα (1,4%) η Εθνική Ενότητα, 1,6% η Πλεύση Ελευθερίας (φώτο), 2.8% η Ελληνική Λύση, 3,2 η Ένωση Κεντρώων του Λεβέντη. Κάθε τέτοιο μικρό ποσοστό είναι η μαχαιριά στην κοινωνία και στο παραμύθι της δημοκρατίας, που λένε.