Από τη μία, το μεγαλύτερο όνομα στην πολιτική Ιστορία της Γαλλίας. Ο Ζαν Ζωρές. Από την άλλη, ο γκραν τίποτας Ραούλ Βιλαίν, ο δολοφόνος του “αγίου της αριστεράς”, του “σοσιαλιστή προφήτη”, του ευλογημένου και από την Δεξιά Ζαν Ζωρές, του εθνικού συμβόλου των Γάλλων.
Είμαστε πολύ προχωρημένοι, ρε. Τους βλέπουμε σήμερα αυτούς που θεωρούμε ότι είναι οι υπεύθυνοι, οι ένοχοι της καταστροφής μας και νοιώθουμε οκέυ να 'ουμε, ρίχνοντας μονάχα τίποτα μπινελίκια. Σου λέω, μεγάλε, ότι έχουμε προχωρήσει πολύ, έχουμε ξεφύγει. Δεν είμαστε όπως μέχρι και πριν 60-70 χρόνια που βγάζαμε μεταξύ μας τα μάτια. Που τραβούσαμε από τη μέση το κουμπούρι και θερίζαμε τον άλλον και άμα λάχει σκοτώναμε και τα αδέλφια του, τα ορφανά του.
Λέμε ο γερμαναράς. Για κανέναν άλλον λαό δεν το λέμε. Ούτε Ιταλαράς λέμε, ούτε αγγλαράς, γαλλαράς. Δεν σου βγαίνει αυτή η λέξη θα πεις. Δεν ισχύει αυτό.
Ένας τίποτας ήταν ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, που έβαλε σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες να διώξουν τους Τούρκους μετά από 400 χρόνια. Μάλιστα, κύριε. Ένας 35χρονος γραφιάς, ένας λογιστάκος στην Οδησσό, εκεί που ζούσαν και εμπορευόντουσαν αρκετοί Έλληνες. Νικόλαος Σκουφάς στο όνομα, από την Άρτα, ο αγνός και ένθερμος πατριώτης που έφτιαξε την Φιλική Εταιρεία με τον Πάτμιο Εμμανουήλ Ξάνθο και τον Ιωαννίτη ΑθανάσιοΤσακάλωφ.
Σα σήμερα 28 Ιουλίου, το 1974, γεννήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας. Παιδί της μεταπολίτευσης και πολιτικά, μάλλον κομματικά γαλουχημένος στο ''κρυφό σχολειό'' του ΚΚΕ, στην οργάνωση νεολαίας του κόμματος. Κοντεύει τετραετία πρωθυπουργός ο Τσίπρας κι όμως πολλοί δεν το έχουν χωνέψει. Για κάποιους άλλους ειναι μάλλον ανέκδοτο ότι έγινε πρωθυπουργός. Επειδή απέτυχε ολότελα. Επειδή απλά είναι τσιράκι των ξένων. Και, τέλος, επειδή ούτε... υποψία αριστεράς δεν έπαιξε στη θητεία του.
Άλλο πάλι κι αυτό. Κυβερνητικός δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης τα έχωσε στους υπουργούς του Σύριζα, με αφορμή τη πολύνεκρη τραγωδία από τις φωτιές στην Αττική. Ανάμεσα σε άλλες μπούρδες είπε και το εξης λαίκίστικο: ''Αν δεν μπορείτε να τα αλλάξετε τα κακώς κείμενα και ένα παρακράτος το οποίο λυμαίνεται τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια, τότε γιατί ήρθατε;''
Βάζει τη μπόμπα ο τρομοκράτης, ανατινάζει ένακτίριο, και έρχεται μετά και αμολάει το παραμύθι του: ''Εγώ, η οργάνωση 17 Νοέμβρη το έκανα στο όνομα του λαού...''. Και βγαίνουν οι μαλάκες των ΜΜΕ και κάνουν κι αυτοί την πλάκα τους: ''Η 17 Νοέμβρη ανέλαβε την ευθύνη....''.
Στην χώρα της τραγωδίας, που την ρήμαξε ο Σόιμπλε, ακούστηκαν καινούργια γραφικά ξανά. Από τον τύπο που παριστάνει τον πρωθυπουργό και αναφέρθηκε σε υβριδικό πόλεμο. Από κάποιον που τον κάνανε πρόεδρο στην βουλή και μίλησε για ασύμμετρο φαινόμενο. Και από έναν Αμβρόσιο, που κόντρα σε αυτά τα οποία του δίνουνε τον μισθό του, δηλαδή την αγάπη του Θεού, μας μίλησε για Δημιουργό τιμωρό των ανθρώπων λόγω του άθεου Τσίπρα.
Η μεγαλύτερη καταστροφή από πυρκαγιά, με θανάτους που δεν μετριούνται στα δάκτυλα. Σε τέτοιο μαζικό φονικό, χαμό συμπολιτών στην Αττική ταιριάζει πρώτα η σιωπή. Η τραγωδία δεν χρειάζεται επίδειξη συμπόνιας και θέατρο κατηγοριών στους υπευθύνους. Γιατί δεν υπάρχουν υπεύθυνοι, ένοχοι.