Η κατάντια. Ο Σαμαράς έκανε μήνυση στον Τσίπρα. Και ο Τσίπρας τα έξυσε. Δημοσίως και επισήμως ο πρωθυπουργός κλανει πλακίτσες στον πρώην. Πόσο ακόμα θα βιώσουμε την απαξίωση των θεσμών και το κρυφτό που παίζουν οι δήθεν υπεύθυνοι για όσα υποφέρουμε;
Υποτίθεται ότι ακόμα είναι ανοικτό το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Κατ' αρχήν η μια πλευρά είναι της Ελλάδος και η άλλη.. δεν είναι των Σκοπίων. Αν ήταν ανάμεσα σ' αυτές τις δύο πλευρές ΔΕΝ θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Θα περνούσε του ισχυρώτερου, δηλαδή της Ελλάδος. Και να είχε την επιθυμία να... βαπτιστεί επίσημα και διεθνώς με κωλομπαρίστικο όνομα, μέσα κι' αυτό της Μακεδονίας, θα το είχε πνίξει η ίδια. Επειδή στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού κάθεται αντίπαλος με περισσότερα κυβικά. Τόσο απλά.
Disinformation. Σε ελεύθερη μετάφραση, η παραπληροφόρηση. Το κόλπο. Στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων δουλεύει εδώ και χρόνια και έχει ενταθεί τους τελεταίους μήνες η επιχείρηση Disinformation. Πατέντα εγγυημένη των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών δοκιμασμένη και πετυχημένη.
Το 'χει πει ο αποδυτηριάκιας από την πρώτη ημέρα που έπιασε στυλό στα χέρια. Της Ελλάδος εχθρός είναι ένας. Ο πρώτος, δηλαδή, και αιώνιος εχθρός είναι ο Τούρκος. Και είναι επόμενο. Θα ήταν περίργο και κόντρα στην Ιστορία να μη σκέπτεται διαρκώς ο Τούρκος πως και πότε να μας καταπιεί.
Έχεις τα όπλα και τα παραδίδεις; Ντροπή. Και αναξιοπιστία τουλάχιστον να συνυπογράψεις με τον αντίπαλο χωρίς να έχεις εξασφαλίσει τις εγγυήσεις ότι πράγματι θα εφαρμοστούν οι όροι της συμφωνίας. Κλαίγανε οι αντάρτες του ΕΛΑΣ όταν το κόμμα, το ΚΚΕ, τους είπε να παραδώσουν τα όπλα τους. Είχαν πολεμήσει τον Γερμανό, να φύγει ο κατακτητής, όμως όχι να ξαναγίνει στην πατρίδα κυβέρνηση αντιλαϊκή.
Τι γίνεται εδώ, ρε! Η Ελλάδα πνιγμένη στα μνημόνια μέχρι τα χείλια, ο κοσμάκης υποφέρει και κάποιοι πολιτικοί, περισσότερο αδίστακτοι από τους πιο επικίνδυνους μαφιόζους, έκαναν μπάζα από τις αρπακτές. Σε καιρούς πείνας που δεν τους γνωρίσαμε στο παρελθόν, που δεν την βγάζουμε καθαρή όσο κι αν στριμωχθούμε, και τότε ακριβώς, ακόμα και τότε τα αρπακτικά έπιναν αίμα σε βάρος του δημοσίου.
Σήμερα οι βασιλιάδες είναι πρόσωπα διακοσμητικά, όπως και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας σε χώρα που κυβερνάει ο πρωθυπουργός. Απλά ο μονάρχης, στην πραγματικότητα ένας κρατικός υπάλληλος, με την αίγλη του τίτλου του και χωρίς να εκλέγεται, θεωρείται θεσμός απαραίτητος σε κάποιες χώρες.
Από μικρά παιδιά ακούγαμε για την Συμφωνία της Γιάλτας, όπου οι τρεις νικητές του πολέμου, Αγγλία, Ρωσία και ΗΠΑ, χώρισαν τον κόσμο. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Απλά μπήκαν οι τελικές υπογραφές στη συμφωνία που ήδη υπήρχε ανάμεσα στους τρεις “συμμάχους” εναντίον του Χίτλερ. Συνέβη στην Γιάλτα της Κριμαίας, ένα λιμάνι του Εύξεινου Πόντου, μια πόλη σε ουκρανικό έδαφος.
Οι πολιτικοί μας, έμειναν με το στόμα ανοικτό. Κανείς δεν ξέρει κάτι, όλα σου λέει είναι συκοφαντίες, δυσφημίσεις και ύποπτες στοχοποιήσεις. Αυτοί παιδιά μου είναι στην πλειοψηφία τους οι πολιτικοί στην Ελλάδα. Διεφθαρμένα γουρούνια, άπληστα και φιλοχρήματα.
Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Αλήθεια, τι είναι αυτό, και δεν πρόκειται για βουγιουκλάκικη ναζιάρα γατούλα, αλλά ένας αγριοκεραμιδάτος, βαρύς στους όρχεις γάτος.